Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/30203 · K. 2021/23157

4. Ceza Dairesi         2021/30203 E.  ,  2021/23157 K. "İçtihat Metni" KARAR Hakaret suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2015 tarih ve 2015/20 esas, 2015/222 karar sayılı hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25/02/2021 tarih ve 2020/12893 esas, 2021/6766 karar sayılı ilamıyla; "Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır. Ancak; 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 52/4. maddesi gereği "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir. I- İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/06/2021 tarih ve 2021/57578 sayılı yazısı ile; “İtirazımızın konusu, sanık hakkında atılı hakaret suçundan 5237 s TCK'nın 125/1, 125/3-a, 125/4 ve 62/1. maddelerinin uygulanması ile sonuç olarak 7.080,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken, hesap hatasına düşülerek 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine ilişkindir. Şöyle ki; Mahkemece kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık hakkında atılı hakaret suçundan sırası ile 5237 s TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 125/3-a. maddesi uyarınca daha azı olamayacağından 365 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, eylemin alenen işlenmesi nedeni ile aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca cezasının 1/6 oranında artırılarak 425 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken 456 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 62/1. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 380 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20,00 TL olmak üzere paraya çevrilerek hataen 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sonuç cezanın 12 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir. Oysa sonuç cezanın yukarıdaki yasa hükümlerinin sırasıyla uygulanması sonucunda 7.080,00 TL adli para ceza olması gerekirken, hesap hatası sonucu yazılı şekilde 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır. SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıkladığımız nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2015 gün ve 2015/20 Esas, 2015/222 Karar sayılı ilamının düzeltilerek onanmasına ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25/02/2021 gün ve 2020/12893 Esas, 2021/6766 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 52/4. maddesi gereği "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle ve hüküm fıkrasının "2d" nolu bendindeki "456" ibaresinin "425", "2e" nolu bendindeki "380" ibaresinin "354" ve "2g" nolu bendindeki "7.600,00 TL" ibaresinin "7.080,00 TL" şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmesi, itirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna sunulmak üzere Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü: II- İTİRAZIN KAPSAMI İtiraz, hakaret suçundan, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair, Dairemizin 25/02/2021 tarihli kararına ilişkindir. III- KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 25/02/2021 tarih ve 2020/12893 esas, 2021/6766 karar sayılı ilamında, hakaret suçuna ilişkin verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2015 tarih, 2015/20 esas, 2015/222 karar sayılı mahkumiyet hükmünü içeren dosya yeniden görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır. Ancak; 1- Sanık hakkında TCK’nın 125//4. madde ve fıkrasının uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak “425 gün adli para cezası” yerine “456 gün adli para cezası” neticeten de “7080.00 TL adli para cezası” yerine “7600.00 TL adli para cezasına” hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini, 2- 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükümde adli para cezasının belirlendiği kısımlarda “456 gün adli para cezası” yerine “425 gün adli para cezası” “380 gün adli para cezası” yerine “354 gün adli para cezası” ve “7600.00 TL adli para cezası” yerine de “7080.00 TL adli para cezası” yazılması ve hüküm fıkrasından TCK'nın 52/4. maddesi gereği "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.