Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/33241 · K. 2024/6061

4. Ceza Dairesi         2021/33241 E.  ,  2024/6061 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2606 E., 2019/839 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiği belirlenerek tebliğnamedeki bu hususta ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2018 tarihli, 2017/94 Esas ve 2018/132 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, b. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, Karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümler kaldırarak sanıklar ... ve ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği; sanıkların atılı suçları işlediklerinin haciz tutanağı ve tanık ...'nin beyanı ile sabit olduğu, haciz tutanağını düzenleyen icra müdürünün aradan geçen zaman içerisinde tutanak içeriğini hatırlamamasının tutanak içeriğinin doğru olmadığı anlamına gelmeyeceği, sanıkların atılı suçlardan beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'in haciz işlemi sırasında avukat olan katılana karşı "Buradan defolup gidin mallar." şeklinde hakarette bulunduğu, ayrıca sanıkların katılana "Burada haciz yapılırsa sizi mahvederiz." şeklinde tehditte bulunduğu, haciz tutanağı, katılan ve tanık ...'nin beyanlarından eylemlerin sabit olduğu, icra memuru tanık ... S.'nin çelişkili ifadeler vermiş olup, altıncı celsedeki beyanında tutanağın kendisi tarafından düzenlendiğini belirtmiş olması ve tanığın olayın sıcağı sıcağına olan tutanak içeriğindeki beyanlarının hükme esas alındığı, eylemlerin bu gerekçeyle sabit olduğu İlk Derece Mahkemece kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, haciz tutanağı, dosya inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; 21.06.2016 tarihli haciz tutanağında haciz yerinde gerçekleştiği belirtilen olaylar yazılmış ise de tutanağı düzenleyen icra memuru tanık ... S.'nin soruşturma aşamasında "...adrese gittik, bize burasının devredildiğini, buranın haczin yapılacağı adres olmadığını söylediler, oraya bir çocuk geldi, normal bir konuşma oldu, biraz çekişme oldu, fiziki bir temas olmadı, kadınlarla bağrış çağrış oldu." şeklinde beyanda bulunduğu, aynı tanığın kovuşturma aşamasında alınan 14.06.2017 tarihli beyanında ise haciz alanında sanıklar ile katılan arasında bağrış çağrış olduğu, herhangi bir şekilde hakaret, tehdit veya fiziki bir müdahalenin kendisine yapılmadığı ve kimseye de yapıldığını görmediğini, katılana karşı fiziki bir müdahale yapılmadığı ve katılana yönelik tehdit veya hakaret olayını görmediğini , duymadığını belirttiği, son olarak 29.11.2017 tarihli beyanında ise haciz tutanağının içeriği doğru olduğunu, kendisi tarafından kaleme alındığını, alacaklı vekiline karşı hakarette bulunduğu ifadesinden kastının, orada bulunan ve ismen haciz tutanağında geçen kişilerin, alacaklı vekiline karşı hakaret etmelerini kastederek yazdığından kaynaklandığını, haciz tutanağının içeriğini kendisinin yazdığını, isim ve imzanın kendisine ait olduğunu belirttiği, haciz tutanağını imzalayan tanık ... K.'nın ise 17.06.2017 tarihli beyanında kendisine olay günü herhangi bir kimsenin bir şekilde hakaret, tehdit veya fiziki bir müdahalede bulunmadığını, başkasına yapıldığını görmediğini, kimseye de yapıldığını görmediğini belirtirken sonraki tarihli beyanında ise olay yerinden biraz uzak olduğunu, tartışma olduğunu, ancak tartışmanın içeriği konusunda veya hakaret tehdit olup olmadığı konusunda bilgi sahibi olmadığını, haciz tutanağını sonradan imzaladığını belirttiği, olay yerinde bulunan diğer tanık ... K. ise hem hazırlıkta hem de mahkeme aşamasında kesinlikle herhangi bir hakaret ve de tehdit olmadığını belirttiği, katılanın iddiasını tek destekleyen beyan ise tanık ...'ya ait olup bu tanığın da katılanın eşi olup beyanına itibar edilerek mahkumiyet kararı verilmesinin doğru görülmediği, sanıkların suçlamayı kabul etmediği, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanıkların üzerine atılı suçlardan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesi olduğu, bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesince eylemlerin sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığı değerlendirilerek ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanıkların üzerine atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine kararı verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; 1. Katılanın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Sanık ...'in atılı suçu kabul etmemesi ve haciz tutanağı içeriğine göre mahvederiz şeklindeki sözün bu sanık tarafından söylediğine dair bir ifade olmaması karşısında; bu sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararı verilmesi hususunda Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; Sanık ...'in haciz işlemi sırasında katılana hitaben "Defolun gidin işlem yaptırtmam mallar." dediği olayda; katılanın beyanı, tanık D.C.T.'nin anlatımı, haciz tutanağı ve bu tutanağı düzenleyen ve içeriğinin doğru olduğunu kovuşturma aşamasında beyan eden icra memuru tanık A.S.'nin beyanları karşısında sabit olduğu, ancak bu sözün olayın oluş şekli, söylendiği bağlam, olayın öncesi ve sonrası, söylenilen kelimeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine Bölge Adliye Mahkemesince aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesinde; Sanıklar ... ve ...'in haciz sırasında avukat olan katılana "Burada haciz yapılırsa sizi mahvederiz." şeklinde sözlerle görevi yaptırmamak için direndikleri olayda, katılanın beyanı, tanık ...'nin anlatımı, haciz tutanağı ve bu tutanağı düzenleyen ve içeriğinin doğru olduğunu kovuşturma aşamasında beyan eden icra memuru tanık A.S.'nin beyanları karşısında eylemleri sabit olduğundan; sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararları ile ilgili istinaf başvurusunun esastan reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İncelemesinde; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasındaki sanık ...'in atılı suçu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine ibaresi çıkarılıp yerine sanık ...'in üzerine atılı suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İncelemesinde; Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.