Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/33650 · K. 2024/5936

4. Ceza Dairesi         2021/33650 E.  ,  2024/5936 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1327 E., 2018/2380 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Lapseki Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.12.2017 tarihli ve 2017/109 Esas, 2017/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve İlk Derece Mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine hükümler kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf isteminin 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesini de kapsayacağının gözetilmemesine yönelik olduğu belirlenmiştir. 2.Sanığın temyiz isteğinin; teknenin sahibi olmadığına, tanık dinlenmediğinden savunma hakkının kısıtlandığına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, teknesinde yasak ağ tespit edilmesinden ötürü hakkında idari işlem yapmak isteyen Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünde görevli memur şikayetçilere sinkaflı sözlerle hakaret ettiği ve ayrıca “Sizi linç ederim, bu hesabı burada kapatmam” demek suretiyle görevi yaptırmamak için direndiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükümlere yönelik sanık ve İlk Derece Mahkemesi Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükümler kaldırılarak yerine 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle sanığın hakaret suçundan 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5271 Sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden: Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, mahkumiyet kararı verilmesinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da görülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, anlaşılmış, Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas Marmara Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/75 Esas, 2014/18 karar sayılı ilamından 6 ay hapis cezası sabıkası bulunduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükme "Sanığın adli sicil kaydındaki Marmara Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/75 Esas, 2014/18 Karar sayılı ilamı nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, verilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEK ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Lapseki Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.