Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/33687 · K. 2024/6996
4. Ceza Dairesi 2021/33687 E. , 2024/6996 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1356 E., 2019/2331 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci ve dördüncü fıkraları ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın kefil olduğu asıl borçluya takip başlatılmadan borcun doğrudan kendisinden tahsil edilmeye çalışılması sebebiyle yaşadığı ekonomik sorunlar neticesinde davaya konu paylaşımda bulunduğuna, bu sebeple 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanması gerektiğine, hakaret kastının bulunmadığına, sanığın pişmanlık duyduğunu defalarca bildirdiğine, bu sebeple pişmanlık duymadığı gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşmediği, bu sebeple tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.