Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/33899 · K. 2024/6574

4. Ceza Dairesi         2021/33899 E.  ,  2024/6574 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/4188 E., 2019/1628 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret, bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, hakaret suçundan verilen kararın ise 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiği, anılan Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hakaret suçu yönünden sanığın temyiz başvurusu değerlendirilmeden 7188 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinin sanık lehine değerlendirilmesi ile 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığına anlaşılarak yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kırşehir 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci,53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise; kurulan hükmün kaldırılarak sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabulüyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteminin özetle; bölge adliye mahkemesinin kararının yerinde olmadığına, suçlamaları kabul etmediğine ve dosya kapsamında suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, rahatsızlığı sebebi ile ambulansta iken hastaneye gitmek istememesi nedeni ile yaşadığı tartışmada acil tıp teknisyeni B.A.K ve Y.E. ile ambulans şoförü S.G.'ye hakaret ettiği ve mağdur S.G'yi tehdit ettiğinden bahisle cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; mağdurların aşamalardaki uyumlu anlatımları, 155 ihbar ses kaydı dökümü, 17.04.2015 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın görevleri gereği kendisini hastaneye götürmeye çalışan mağdurlara direndiği ve hakaret ettiği kabul edilerek, kamu görevlisine hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 1.İlk Derece Mahkemesince hakaret suçunda kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. 2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak, ''sanığın sözlerinin 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı kabul edilerek soruşturulması ve kovuşturulmasının mağdurun şikayetine bağlı olduğu, mağdurların kovuşturma aşamasında şikayetlerinden vazgeçtikleri anlaşıldığı halde açılan kamu davasının TCK'nın 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edildiği.'' gerekçesi ile açılan kamu davasının 5237 Sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A.Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde; 1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. B.Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 1- 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hangi fail ve fiil hakkında dava açılmış ise, ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm kurulabileceği halde, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturmaktadır. Somut olaydaki iddianame anlatımında, sanığın mağdur S.G.'ye yönelik tehdit eyleminden bahsedildiği mağdurlar Y.E. ve B.A.K'ye yönelik tehdit suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan suçtan sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre; Takibi şikâyete bağlı olan tehdit suçu nedeniyle mağdurların şikâyetinden vazgeçmeleri karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.