Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/3399 · K. 2023/5088

9. Ceza Dairesi         2021/3399 E.  ,  2023/5088 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/295 E., 2014/105 K. SUÇ :Konut dokunulmazlığını ihlal, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet, beraat ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmen iade, kısmen onama Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, itiraz merci olan Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli 2015/27 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın incelendiği anlaşılmış, bu nedenle temyiz incelemesi sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmış, Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2014/295 Esas, 2014/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, dördüncü fırkası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası delaletiyle dördüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fırkasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden sanığın mağdure üzerindeki davranışının ani ve kesiklik gösterdiğine, bu nedenle sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve sanık hakkında tesis edilen beraat hükmü bakımından vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir. B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın işlediği suçların sübuta ermesine rağmen sanık hakkında indirim uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın işlediği eylemlerden en yüksek hadden cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince, başka bir evde bulunan annesinin evden un almasını istediği mağdurenin, evlerine tek başına giderek evin kapısını açtığı esnada sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi iterek ev içerisine soktuktan sonra, izinsiz olarak eve girdiği, ev içerisinde kimsenin olmadığını anlayan sanığın, evin yatak odasına girerek küçük mağdureyi kolundan tutup oda içerisine soktuğu, burada yatak üzerine oturttuğu, mağdurenin yanağından bir kez öptüğü, eylemlerini devam ettirmek istediği sırada mağdurenin ayağıyla iterek direnmesi üzerine ele geçirelemeyen üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak "seni keserim" şeklinde tehdit ederek korkuttuğu, mağdurenin bu esnada ayağını uzatması üzerine ayağının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralanmasına sebebiyet verdikten sonra eylemine devam ederek, elbiseleri üzerinden mağdurenin vajinal ve anal bölgelerini elleyerek cinsel istismar içeren eylemlerini devam ettirdiği, bu sırada mağdurenin sanığın bir anlık boşluğundan faydalanarak kaçıp, evin salon bölümündeki kanepenin arkasına saklanması üzerine, mağdureyi bulamayan sanığın evden ayrıldığı, sanığın bu şekilde konut dokunulmazlığını ihlal, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve cinsel istismarda bulunduğu iddia edilerek, sanığın bu suçlardan dolayı cezalandırılmasının talep edildiğinini belirtildiği, Sanığın soruşturma aşamasındaki beyanları ve mağdurenin değişmeyen ve tutarlılık gösteren beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığı mağdurenin yanağından öptüğü, elbiselerinin üzerinden poposuna ve vajinasına dokunduğunu kanaatine varılmış, sanığın eyleminin süreklilik arz etmesi, mağdurenin değişik yerlerine dokunmak sureti ile sarkıntılık düzeyini aşan bir şekilde eylemde bulunması hususları dikkate alındığında sanığın aynı maddenin birinci cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın eylemini tehdit kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulandığı görülmüş, Sanığın çok kısa bir süre eylemini devam ettirdiği, bu yönüyle eylemin unsurlarının oluşmadığı ve bu nedenle de yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu kanaatine varıldığı belirtilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden, beraat edilen suç yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2014 tarihli ve 2014/295 Esas, 2014/105 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden anılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.