Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/351 · K. 2023/18130

4. Ceza Dairesi         2021/351 E.  ,  2023/18130 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün ay hapis cezası ile, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezaların aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizinin özetle; kolluk görevlilerinin silahlı çatışma anonsu üzerine olaya karışan araca benzerliği nedeni ile sanığın da içerisinde bulunduğu aracı durdurdukları ve aynı yanılgı nedeni ile çok sert davrandıkları, olay tutanağında da bu hususun kabul edildiği, müvekkilinde kolluk görevlilerinin tutumu neticesinde yaralanma meydana geldiği, sanığın direnme kastının olmadığı yapılan sert müdahaleye karşı kendisini savunmaya çalıştığı bu nedenle direnme suçunun oluşmadığı, hakaret suçu yönünden de eylem kabul edilmemekle birlikte atılı suçun işlendiği düşünülse dahi kolluk görevlilerinin sanığı silahlı çatışmaya karışan bir şahıs olarak algılamaları ve bunun sonucunda haksız fiil uygulamaları nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi gereği hakaret suçundan ceza verilmemesi gerektiği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle sanık hakkında kurulan hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü aynı marka iki araçta bulunan şahıslar arasında silah ile yaralama olayının gerçekleştiği anonsu nedeni ile kolluk görevlilerinin olay yerinin yakınlarında araştırma yaptığı esnada, eşgale uyan bir aracın kolluk görevlilerini fark etmesi üzerine kenara çekerek lambalarını söndürdüğü, polis memurlarının şüphe üzerine aracın yanına giderek araçta bulunan şahısların kimliklerini istediği, sanığın "Siz kimsiniz lan bana kimlik soruyorsunuz, hepinizi s...kerim." şeklinde cümleler söylediği, aracın bagajında bulunan farklı plakalar ile ilgili araç sürücüsü tanık ... ile polis memurları arasında yapılan konuşma sırasında sanığın polislere "Ne sorguya çekiyorsunuz oğlum, terörist miyiz biz, sizin hepinizin a... Korum, Allah'ınızı kitabınızı s...rim, siz beni tanımıyorsunuz, karımı çocuğumu s...sinler sizi bu mahallede yaşatmam, üç gün sonra sizi öldürmezsem çocuğumu s...sinler." şeklinde tehdit etmek suretiyle direndiği, sanığın zor kullanılarak etkisiz hale getirildiği, karakolda ifadesinin alınması sırasında "Polisler p...ç olmasalardı söylediğim lafları üzerlerine almazlardı, onların ekip otosunun plakasını tespit ettim zaten onları bulurum." şeklinde tehdit ve hakaret ettiğinden bahisle görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediğinden cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; dosya kapsamında yapılan yargılamada baştan beri değişmeyen tanık beyanları ve adli rapor ile de desteklenen ve bu nedenle doğru kabul edilip hükme esas alınan şikâyetçi beyanları karşısında sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek itibar edilmemiş ve sanığın iddianamede belirtilen şekilde görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumsuz kanaate varılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği ve bu gerekçenin sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması gerekçesi ile çelişmediği belirlenerek Tebliğname'de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanık ile aynı araçta bulunan tanık ... ve ...'nin soruşturma anlatımlarında kolluk görevlilerinin kimlik tespiti ve arama sırasında sert davrandıklarına dair bir beyanlarının bulunmaması özellikle tanık ...'nın sanığın agresif davranışlarının olduğunu belirtmesi ve sanığın adli muayene raporundaki yaralanmaları da gözetildiğinde, kolluk görevlilerinin kendilerine direnen sanığa karşı müdahalesinin orantılı ve kademeli olduğu anlaşmakla haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, olay tutanağı, şikâyetçi anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, Gerekçeli kararda hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasında sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince artırım yapılırken 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası belirlendikten sonra devamında 131 gün adli para cezası ibaresi yazılması hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince mahsubuna karar verilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği, sanığın şikâyetçilere "Allah’ınızı kitabınızı sinkaf ederim.” diyerek hakaret etmesi biçimindeki eyleminin, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendindeki nitelikli halin de gerçekleştiği ve hakaret suçundan alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek hakaret suçundan temel ceza 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca alt sınırdan belirlenmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından sair nedenler yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.