Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2021/3540 · K. 2021/3261

4. Hukuk Dairesi         2021/3540 E.  ,  2021/3261 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını, iş göremezlik zararının tazmini amacı ile daha önce davalıya müracaat edilerek 14.10.2015 tarihinde 5.512,00 TL ödendiğini, ancak davacının maluliyet oranında artış meydana geldiğini açıklayıp artan maluliyet oranı yönünden 5.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 80.323,00 TL olarak artırmıştır. Davalı vekili, talebin reddine karar verilmesini talep etmiştir. Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kabulü ile 80.323,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş; davalı vekilince karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını, cismani zararın tazmini amacı ile davalı sigorta şirketi aleyhine bu başvurudan önce yine başvuru yapıldığını, yapılan başvuru neticesinde davacıda oluşan maluliyet oranının %9 olarak tespit edilerek bu oran üzerinden davacıya ödeme yapıldığını, taraflar arasında 06.10.2015 tarihinde ibraname imzalandığını, davacı tarafından maluliyete ilişkin alınan ikinci raporda ise bu kez davacının maluliyet oranının %21,2 olarak tespit edildiğini açıklayıp maluliyet oranındaki bu artış sebebi ile aradaki farka ilişkin maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı tarafından ödemeye esas alınan rapor, 03.09.2015 tarihli Ankara Numune Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından düzenlenmiştir ve diz hareket kısıtlılığına bağlı olarak %9 maluliyet oranı belirlenmiştir. Davacı tarafça alınan ve dosyaya sunulan 08.02.2019 tarihli Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp ABD Başkanlığı tarafından düzenlenen raporda, meydana gelen kazadan dolayı davacıda sol ön kolda fraktür ve sol patellada fraktür tespit edildiği, diz kapağında meydana gelen yaralanmadan dolayı vida ile kemiğe sabitleme şeklinde opere edildiği, bunun şiddetli ağrılara neden olacağı belirtilerek maluliyet oranı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Yönetmeliği hükümlerine göre %21,2 olarak belirlenmiştir. İtiraz Hakem Heyetince; davacı tarafça sonradan sunulan raporda maluliyet oranında meydana gelen bir artıştan bahsedilmediği, meydana gelen yaralanmadan dolayı gelişen bir durum olup olmadığı, varsa hangi tarihte sona erdiği, tedavinin ne zaman sona erdiği ve kesin maluliyet oranının hangi tarihte belirlenebileceği anlaşılamamakta olup KTK 111. maddesinde belirlenen iki yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, gerekçesi ile başvurunun reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından, %9 oranında maluliyet oranı tespitine ilişkin raporda hangi yönetmelik hükümlerinin uygulandığı, davacının mesleğinin ne olarak alındığı, maluliyet oranının tespitinde hangi organlarında araz meydana geldiği denetlenememekte, davacının davalı kuruma ilk başvurusundan sonra tedavisine devam edilip edilmediği, davacı tarafın bu maluliyet raporuna itirazlarının bulunup bulunmadığı da anlaşılamamaktadır. Eksik inceleme ile karar verilemez. Öncelikle, Hakem Heyetince, maluliyet oranındaki artışın nedenlerinin denetime açık şekilde belirlenmesi, ibraya konu edilen Adli raporun ve kaza sonrasında ve daha önceki davalıya başvuru sonrasında davacı tedavi gördü ise buna ilişkin tüm tedavi belgelerinin getirtilmesi, ondan sonra davacıda ki maluliyet oranındaki artışın hareket kısıtlılığı sebebi ile ortaya çıktığı gözetilerek davacının da bu maluliyet oranının artmasında veya maluliyetin artmasının önlenmesinde üzerine düşen yükümlülük olup olmadığının, maluliyet oranının artışında davacıya da izafe edilebilecek bir kusur bulunup bulunmadığının araştırılması gereklidir.(TBK 52 md.) Buna göre, maluliyet oranının tespiti ve ilk başvurudaki maluliyet oranı ile arasındaki farkın değerlendirilmesi hususlarının konusunda uzmanlık gerektiren hususlardan olduğu gözetilerek, hakem heyetince, maluliyet oranının artmasında davacının kusurunun olup olamadığı, maluliyet oranının artmasında özellikle de bu artışın sebebinin hareket kısıtlılığı olduğu gözetildiğinde davacının da alabileceği önlemler olup olmadığının; zararın artmasına katkısının/kusurunun olup olmadığının, davalının bu maluliyet artışından sorumluluğunun bulunup bulunmadığının, davacıya önerilen tedavilerin/egzersizlerin bulunup bulunmadığının ve davacı tarafça bunların yerine getirilip getirilmediğinin veya bu tedbirler ve tedaviler yerine getirilse idi dahi aynı şekilde maluliyet durumunda artış olup olmayacağının davacının tüm tedavi belgelerinin de dosya kapsamına kazandırılarak, konusunda uzman doktor bilirkişilerden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.