Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/3670 · K. 2021/9729

2. Ceza Dairesi         2021/3670 E.  ,  2021/9729 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; hırsızlık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığına, mahkemece suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne, değer azlığı hükümlerinin gözönünde bulundurulmadığına, sanık tarafından yeri gösterilmiş olan suça konu motosikletin katılana iadesi sağlanmayarak, müvekkilinin yasal hakkından faydalanması engellenmek suretiyle mağdur edildiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Tüm dosya içeriğine göre; sanığın duruşmada, katılana ait olup çaldığı suça konu motosikleti soruşturma aşamasında “Çingene” diye bahsettiği Bağlar Mahallesi’ndeki Ahmet Varan isimli şahsa verdiğini savunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri araştırılarak, varsa sanığın anlatımları doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanına başvurulup, suça konu motosikleti alıp almadığı ve iyiniyetli olduğunun tespiti halinde giderilmesi gereken bir zararının olup olmadığı, ayrıca hasarlı olarak suça konu motosiklet teslim edilir ise katılanın kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.09.2018 gün ve 2018/96 Esas ve 2018/31 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2-a. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.