Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/3894 · K. 2024/687

7. Ceza Dairesi         2021/3894 E.  ,  2024/687 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/173 E., 2016/704 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/704 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ay hapis ve 1.240,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, cezanın ertelenmemesine, suçun cezasının olduğunu bilmediğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, ikrar, etkin pişmanlık, delil yetersizliği ilkeleri gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Kolluk kuvvetince yapılan rutin yol kontrollerinde, sanık ...'ın yolcusu, sanık ...'ın muavini olduğu yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın erzak bagajından 500 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Sanık ... savunmasında; araçta muavin olarak çalıştığını, araca sigarayı yüklemediğini, yolda tanıdığı diğer sanığın kendisine sigara yüklediğinden bahsettiğini, ancak sigaraları indiremediğini beyan etmiştir. 3.Sanık ... savunmasında; otobüsün muavini olan diğer sanıkla birlikte sigaraları araca yüklediklerini, sigaraları çocuğunun tedavi masraflarını karşılamak amacıyla satacağını beyan etmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.08.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin duruşma açılmak suretiyle karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. B. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Sanık ...'ın suçlamayı kabul etmediği görülmüş ise de, sanığın muavini olduğu otobüsün erzak bagajında Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 500 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, sigaraların ele geçirildiği yer ve diğer sanığın sigaraları birlikte yüklediklerine dair beyanı karşısında sanık ...'ın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde gereği suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. 2.Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. V. KARAR A. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/704 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, sair yönleri incelenmeksizin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, B. Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2016/173 Esas, 2016/704 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.