Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/3948 · K. 2022/2333

11. Ceza Dairesi         2021/3948 E.  ,  2022/2333 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜMLER : Mahkumiyet 1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddelerinde belirtildiği şekilde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtildiği, mevcut delillerin tartışıldığı ve değerlendirildiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, deliller ile sonuç arasında bağ kurulduğu bu nedenle hüküm gerekçesinin yeterli bulunduğu keza; sanığın vergi dairesi müfettişliğinde suça konu faturaları komisyon karşılığında satın aldığını, faturaların satılması konusunda aracılık ettiğini beyan etmesi ve UYAP’tan yapılan araştırmada aramada faturaları ele geçen bir çok şirket hakkında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin tespit edilmesi karşısında tebliğnamede bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 2)2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; Sanığa yüklenen “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.