Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/3960 · K. 2024/6610

7. Ceza Dairesi         2021/3960 E.  ,  2024/6610 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/159 E., 2016/101 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Asıl karar onama, ek karar bozma Sanık hakkında kurulan asıl karar ve ek kararın; karar tarihleri itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine, nakil aracının müsaderesine karar verilmediğine, re'sen gözetilecek nedenlerle 08.03.2016 tarihli asıl karar ile 22.03.2016 tarihli ek kararın bozulmasına ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 10.26 sıralarında Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Gümrük Sahasına gelen sanığın sevk ve idaresindeki ....plakalı tır aracının polis giriş ve gümrük tescil işlemlerine müteakip sistem tarafından X-Ray tarama cihazına sevk edildiği, araç X-Ray cihazında taranmadan önce yapılan kontrollerde, sanığın üzerinde yapılan aramada, 4 adet Samsung marka ve 1 adet Iphone 6 marka olmak üzere toplam 5 adet cep telefonu ile 10 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık alınan savunmasında, sigaraları içmek için aldığını, cep telefonlarını ise gelinleri ve çocukları için getirdiğini beyan etmiştir. İddianamede nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu konuyla ilgili temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır. A. Sanık Hakkında 08.03.2016 Tarihli Asıl Karar İle Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur Gümrük Sahasına gelen sanığın sevk ve idaresindeki ...,... plakalı tır aracının polis giriş ve gümrük tescil işlemlerine müteakip sistem tarafından X-Ray tarama cihazına sevk edildiği, araç X-Ray cihazında taranmadan önce yapılan kontrollerde, sanığın üzerinde ve eşyalarında yapılan aramada, 4 adet Samsung marka ve 1 adet Iphone 6 marka olmak üzere toplam 5 adet cep telefonu ile 10 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği olayda; ele geçen 5 adet cep telefonunun yolcu beraberinde getirilebilecek eşya sınırından fazla ve ticari mahiyette olduğu anlaşılmakla, sanığın ticari amaçla kaçak eşya bulundurduğunun kabulü ile sanıktan 10 karton kaçak sigara da ele geçirildiği gözetilerek, sanığın 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve aynı maddenin onuncu fıkrası gereğince cezalandırılması gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür. B. Suça Konu Eşyaların Müsaderesine İlişkin 22.03.2016 Tarihli Ek Karar Yönünden Müsadere davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 257 nci maddesi gereği tarafların çağrılıp duruşma açılarak icrası gerekirken, duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ek karar ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle 08.03.2016 tarihli asıl karar ile 22.03.2016 tarihli ek karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.