Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/3994 · K. 2023/17062

4. Ceza Dairesi         2021/3994 E.  ,  2023/17062 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 3. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 4. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçları işlemediğine, kararın haksız olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılan ve şikâyetçinin polis memuru olarak görev yaptıkları, olay tarihinde devriye görevi yapan şikayetçi ...'nin sanığın zikzaklar çizerek trafik güvenliğini tehlikeye sokacak şekilde araç kullanıldığının tespiti üzerine aracın durdurulduğu, araç içerisinden inen sanığın alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın, şikâyetçi ... ile tartışmaya başladığı ve ''Yavşak nasip, senin yıldızlarını sinkaf ederim, senin ağzını burnunu kırarım, sizin a... koyacağım, sizi öldüreceğim.'' şeklinde tehdit ve hakaret içeren söylemlerde bulunduğu ve yumruk salladığı, bu olay üzerine sanığın etkisiz hale getirilerek ifade için karakola götürüldüğü, sanığın karakolda da eylemlerine devam ederek şikâyetçi ...'ye yönelik olarak ''Onun anasını sinkaf edeceğim, ...'i bir daha görürsem onun burnunu kıracağım.'' dediği, ayrıca ifade verirken ifadesini alan polis memuru katılan ...'ye yönelik olarak ''a.. koduğumun çocuğu, yavşak, kahpe'' şeklinde hakaret ettiği, alkol raporuna göre sanığın 1.79 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, mobese görüntüleri ile aracın sanık tarafından kullanıldığının tespit edildiği, ayrıca sanığın mağdurlara yönelik eylem ve söylemlerinin kamera görüntüleriyle sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Katılan ve şikâyetçi aşamalarda eylemleri doğrulamışlardır. 3. Sanık suçlamaları kabul etmemiştir. 4. 30.04.2014 tarihli olay tutanağı dosyada mevcuttur. 5. 06.07.2014 tarihli kamera ve ses kayıtları inceleme tutanağı dosyada mevcuttur. 6. Sanığa ait adli rapor dosya arasındadır. IV. GEREKÇE A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Katılan ve şikâyetçi anlatımları, tanık beyanları, adli rapor içeriği, olay tutanağı, kamera kayıtları ve karşısında suçun sübutuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. 2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Katılan ve şikâyetçi anlatımları, tanık beyanları, adli rapor içeriği, olay tutanağı, kamera kayıtları ve karşısında suçun sübutuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2013/13-293 Esas, 2013/297 Karar sayılı ve 11.06.2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır." hükmünü içermekte olup zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre artırılacağı öngörülmüştür. Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, şikâyetçi ...'ye hakaret ettikten sonra karakolda şikâyetçi ... ve katılan ...'ye hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, aynı olayın devamı kapsamında aynı yer ve zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen hakaret suçunun, hukuken tek bir fiille gerçekleştirildiği, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırılmasından, sonra sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura hakaret etmesi karşısında aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca artırılması, sonuç olarak sanığın TCK 125/3, 43/2-1, 43/1 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.