Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/4011 · K. 2023/3899

8. Ceza Dairesi         2021/4011 E.  ,  2023/3899 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, katılana ait 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazında çit çevirip kazık çakmak ve araziye geçiş yoluna ağaç dikmek suretiyle tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Dava konusu 120 ada 1 parsel sayılı taşınmaz sanığa ve katılana miras olarak kalmış olup, mülkiyetinin taraflar arasında ihtilaflı olduğu ve aralarındaki ihtilafın Kadastro Mahkemesinde devam ettiği anlaşılmıştır. 2. Taraflar arasındaki hukuk davasının rızai taksim sonucu katılana intikal eden 120 ada 1 ve sanığa intikal eden 120 ada 2 parsel sayılı taşınmazların sınırlarına ilişkin uyuşmazlıktan kaynaklandığı ve sanığın kadastro tespitine itirazda bulunduğu, dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanaklarının kesinleşmediği ve katılan adına kayıtlı bir tapu kaydının bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.