Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/4050 · K. 2021/5929

12. Ceza Dairesi         2021/4050 E.  ,  2021/5929 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : TCK nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ''istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine'' ilişkin 26.01.2021 tarihli 2020/1720 esas 2021/81 karar sayılı karar sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay gecesi sanığın, babası ve bir arkadaşı ile birlikte alkol aldıktan sonra alkollü olması sebebiyle uyarılmasına rağmen araç kullanabileceğini belirterek kendisine ait otomobilin şoför koltuğuna geçtiği, sanık idaresindeki otomobilin ön yolcu koltuğunda babasının arka koltuğunda ise arkadaşının yolcu olarak bulunduğu, sanığın bu şekilde sevk ve idaresindeki otomobille seyir halinde iken saat 21.49 sıralarında, meskun mahal dışında, hız sınırının 90 km olduğu, bölünmüş, çift şeritli, yeterli seviyede aydınlatması bulunan il yolunda, sağda bulunan otobüs durağını geçtikten 400 metre ve yine sanığın seyir yönüne hitaben sağda bulunan “50 km hız sınırlaması sonu” ve “meskun mahal sonu” levhalarını geçtikten 115 metre sonra geldiği olay mahallinde, 100 metre mesafede yaya veya okul geçidi bulunmayan ve bir bölümü 6.6 metre olan yolun sağındaki 70 cm lik banketi kullanmayıp 1 metre yolun içinde ve sağında bulunan, ayrıca üzerlerinde koyu renk kıyafet mevcut olan üç yayaya fren izi meydana gelmeden otomobilin önü ile sağ şeritte çarptığı, çarpma noktasının 8 metre ilerisine aracın ön tampon parçasının düştüğü, ölenlerden birinin sağ öne, birinin sağ yan ileriye, birisinin de 16 metre sürüklenme izi ile sol ileriye yol içine düştüğü, kendi beyanına göre neye çarptığını fark etmediğini belirten sanığın olay mahallinde durmaksızın seyrine devam ederek olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, aracının arka yolcu koltuğunda seyahat eden arkadaşı tanık ...'ın uyarılarına rağmen aracı durdurmaması nedeniyle tanığın arka koltuktan uzanarak aracın el frenini çekmesi üzerine aracın yoldan çıkarak şarampole girmesi neticesinde olay yerinden 2.3 km sonra sanığın aracı ile durmak zorunda kaldığı, bu şekilde meydana gelen olay neticesinde üç yayanın olay yerinde öldüğü, olay saatinden yaklaşık 54 dakika sonra yapılan ölçümde sanığın 2.59 promil alkollü olduğunun tespit edildiği; Tüm dosya içeriğine göre, gece vakti aydınlatmanın bulunduğu yola gereken dikkatini vermeyen, hızını mahal şartlarına ve far ışığı altındaki görüş durumuna göre ayarlamayan, hız tahdidinin 50 km olduğu meskun mahal sınırlarından çıktığı sırada aşırı süratiyle birlikte dikkatsizliğine bağlı olarak kaplamada seyir şeridinde bulunan yayaları fark edemeyip bu yayalara tedbirsizce çarparak asli kusurlu eylemi ile kazaya sebebiyet veren sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan tayin edilen temel ceza miktarında ve 2.59 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi sebebiyle hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanarak TCK'nın 22/3. maddesi gereğince takdir edilen arttırım miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; dosya içerisinde yer alan sürücü belgesi bilgilerine göre sanığın aynı belge numarası altında D1, B, A2, M, F, A, A1, B1 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanığın TCK’nın 53/6. maddesi gereğince B sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş ise de; A, A1, A2, F, B1 ve M sınıfı belgeler ile otomobil kullanılması mümkün olmamakla birlikte, B sınıfı sürücü belgesi ile otomobil kullanılmasının, D1 sınıfı sürücü belgesi ile de minibüs ve otomobil kullanılmasının mümkün olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesindeki hükümlerin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı gözetilerek hem B sınıfı hem de otomobil kullanılmasına imkan veren D1 sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümündeki ''B sınıfı'' ibaresinin ''B sınıfı ve D1 sınıfı'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/1720 esas 2021/81 karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.