Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/41591 · K. 2022/2093

11. Ceza Dairesi         2021/41591 E.  ,  2022/2093 K. "İçtihat Metni" Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.06.2021 tarih ve 2021/6109 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.09.2021 tarih ve KYB-2021/89771 sayılı ihbarname ile; Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli ve 2012/29 esas, 2013/73 sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 24/04/2018 tarihli ve 2017/2672 esas, 2018/2877 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın resmi belgede sahtecilik suçu yönünden açılmış bir kamu davası bulunmadığından bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2018 tarihli ve 2018/205 esas, 2018/265 sayılı kararının "Dosya aslının, sanığın diğer suçu açısından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi gereğince incelenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği bildirildiğinden onaylı suret üzerinden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 7. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin sayıldığı, somut olayda mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde tahdidi olarak sayılan hüküm çeşitlerinden birisiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla, Dosya incelendi, gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; Mahkemece verilen ''hüküm kurulmasına yer olmadığına'' dair karar hukuken geçerli hüküm veya karar niteliği taşımadığından, bu karara karşı olağan ya da olağanüstü kanun yollarına başvurulamayacağı anlaşılmakla; Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli 2018/205 Esas ve 2018/265 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.