Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2021/4329 · K. 2022/8129

11. Hukuk Dairesi         2021/4329 E.  ,  2022/8129 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.03.2019 tarih ve 2018/11 E. - 2019/138 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/978 E. - 2021/112 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının dava konusu 2016/07256 sayılı yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmayan tasarımının müvekkilinin tanınmış markalarına yanaşma niyetini taşıyan kötüniyetli bir başvuru olduğunu, bu yönde yapılan itirazlarının TÜRKPATENT YİDK tarafından reddedildiğini, itiraz konusu tasarımda bir şekil unsuru olarak kullanılan "yıldızlı çikolata" tasarımının müvekkili adına 2009/00478 sayı ile tescilli olduğunu ve itiraz konusu tasarımda hiçbir ayırt edicilik kazandırılmaksızın yalnızca köşe sayılarında farklılık yaratılarak aynen kullanıldığını ve müvekkilinin "biscolata starz" markasından esinlenerek oluşturulduğunu, dava konusu tasarım başvurusunun yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığını ileri sürerek, 2017/T-832 sayılı YİDK kararının iptaline ve davalı adına başvurusu yapılan 2016/07256-1 numaralı tasarımın hükümsüzlüğü ile tasarım sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TÜRKPATENT vekili, davalı adına tescili talep edilen işaretin birden çok yazı ve şekil unsurundan oluştuğunu ve bir ambalaj görseli olduğunu, davaya mesnet tasarımın ise bir bisküvi görseli şekilden ibaret olduğunu, her iki tasarımda yer alan bisküvi görseli şeklinin farklı olduğunu ve asgari bilgi düzeyine sahip kullanıcının ayırt edebileceği bu farklılıkları, bilgilenmiş kullanıcının da yapmasının beklenmesi gerektiğini, davacı tarafa ait tasarımlar ile davalı tarafça tescil başvurusu yapılan dava konusu tasarımlar arasında genel izlenim itibariyle farklılıklar bulunduğunu, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket vekili, müvekkilinin 2016/04692 numaralı başvurusunun TÜRKPATENT nezdinde tescil edildiğini, davacı tarafın yenilik ve ayırt edilicilik vasfı olmadığı iddiasının yerinde olmadığını, Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesine göre müvekkiline ait tasarımın yeni olduğunu, davacı dilekçesinde görselleri sunulan marka ve tasarım başvurularından hiçbirisinin müvekkilinin tasarımı ile aynı olmadığını, müvekkilinin tasarımına benzer olduğu iddia edilen ve itiraz dilekçesine giren 2016/73309, 2015/106963, 2015/106934, 2011/71388, 2011/71381, 2011/71377, 2011/71372, 2011/71335 ve 2010/04216 sayılı markalarının 29, 30, 32. sınıflarda, "Biscolata Starz" ibareli markasının 29. sınıf mal ve hizmet emtiaları için tescil edildiğini, müvekkilinin 2016/07256-1 nolu tasarımının ise "Ambalaj Deseni" olarak farklı locarno sınıfında tescil başvurusu yapıldığını ve bu durumunda tasarımların benzerliğinden bahsedilemeyeceğini, benzerlik bakımından yapılacak kıyaslamada küçük ayrıntıları aşan ciddi farklılıklar olduğunu, dava konusu 2016/07256-1 nolu ambalaj deseninin, itiraza gerekçe marka ve tasarımlardan tamamen farklı ve ayırt edicilik özelliklere haiz olduğunu, müvekkilinin kötü niyetli olduğu iddialarının gerçeği yansıtmadığını ve tasarım anlamında seçenek özgürlüğünün dar bir alan olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu tasarımlarda ortak bulunan ve ürüne işaret eden ürün görselinin yuvarlak form yapıda olup orta kısmında çikolata formu köşeli geometrik form deseni ile oluşturulduğu, taraf tasarımlarında benzer formda kullanılan ancak davacı tasarımında geometrik formda tasarlanmış desenin köşe sayısının dava konusu tasarımdan farklı olduğu ve algısal olarak fark yaratmadığı, davalıya ait dava konusu 2016 07266-1 nolu tasarımın, davacıya ait 2009 00478–1 nolu tasarım karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, zira davacı tarafından sunulan tasarımın bir bisküvi ürününe, davalı tasarımının ise bir ambalaj ürününe uygulanmış olduğu, karşılaştırılan iki tasarımın sahip olduğu öğeler, farklı ürünlere uygulanmış olmaları sebebiyle farklı olduğu, davacı taraf itiraza mesnet 2015/106963, 2015/106934, 2011/71372, 2011/71335 sayılı marka tescilleri açısından ise, “biscolata starz” tanıtım işaretini taşıyan markalarında dikdörtgen form yapıda “Biskolata ve Starz” ibareleri özel yazım karakterleri ile koyu kahverengi tonlarda oluşturulduğu, tasarımın alt kısmında yine kahverengi renkte akışkan çikolata dalgaları yer aldığı, ibarenin sağ tarafında mor veya kırmızı zemin rengi üzerinde, iç kısmı görünür şekilde yuvarlak formlu ürün görseli yer aldığı, 2015/106963 ve 2015/106934 numaralı markalara yönelik görsellerin, kompozisyon olarak, renk farklılıkları dışında birbirine çok yakın olduğu, her iki taraf görselinde de zeminin beyaz olduğu ve ana hattın dış veya yan kısımlarında dalgalı çikolata görsellerinin yer aldığı, bu bölümlerde benzer şekilde gölgelendirmelerin yer aldığı, ürün görselinin ambalaj üzerinde iç kısmı görünecek şekilde dilimlenmiş olarak da yer aldığı ve ambalaj bütününe oranla ürün görsellerinin büyüklüğünün benzerlik içinde olduğu; markasal unsurlar olarak tek bir koruma sağlamasa da ambalaj üzerindeki oran ve konumlanışların benzer olduğu; bu ortak özelliklerin yanında, davacıya ait markalarda ambalajın bir yanında farklı renk (kırmızı ve mor) uygulamalı bir bölümün yer aldığı; 2015/106934 nolu markada ürün görselinin tamamının kahverengi olduğu; ambalaj üzerinde yer alan ürün görsellerinin üzerinde yer alan köşe sayılarının farklı olduğu, bu farklılıkların tasarımın bütününe yenilik katmadığı ve tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattıkları genel izlenimlerin belirgin şekilde benzer olacağı, zira belirlenen ortak özellikler açısından herhangi bir teknik zorunluluk bulunmadığı ve tasarımcının geniş bir seçenek özgürlüğüne sahip olduğu, 2011/71372 ve 2011/71335 sayılı markaların da görsel yakınlıkları sebebiyle bir arada ele alındığı, iki taraf görsellerinde de zemin renginin beyaz olduğu; ana hattın alt, üst veya yan kısımlarında dalgalı çikolata formunun yer aldığı; kullanılan kahverengi tonunun da aynı olduğu; benzer gölgelendirmeler içerdikleri; ürün görsellerinin iç kısımları görünecek şekilde dilimlenmiş olarak görüldüğü; markasal unsurların konumlanışlarının benzer olduğu; bu ortak özellikler yanında, ürün görsellerindeki köşe sayısının farklı olduğu ve sıvı çikolata görseli içeren bölgelerin farklılık içerdiği, belirlenen farklılıkların, dava konusu tasarıma yenilik kazandırmadığı ve tasarımların bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yaratacakları genel izlenimlerin belirgin şekilde benzer olacağı, davalıya ait 2016/07256-1 sayılı tasarımın, 2009/00478-1 sayılı tasarım karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı; ancak, 2016/07256-1 sayılı tasarımın, 2015/106963, 2015/106934, 2011/71372, 2011/71335 sayılı markalar karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağlamadığı, dava konusu iptali talep olunan 24.05.2017 tarih ve 2017/T-832 sayılı YİDK kararının bu yönden iptali şartlarının oluştuğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2017/T-832 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2016/07256-1 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşımadığı gerekçesiyle davalı şirket ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 21/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.