Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2021/4500 · K. 2021/6479

2. Hukuk Dairesi         2021/4500 E.  ,  2021/6479 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası ve velâyet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilerek ortak çocuğun velâyeti babaya verilmiş ve kadının yoksulluk nafakası ile tazminat talepleri reddedilmiştir. İlk derece mahkemesi, tarafların son olayda birbirlerine şiddet uyguladığından bahisle, eşit kusurlu olduklarına hükmetmiştir. Hükme karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki ceza mahkemesi kararına göre, taraflar arasında yaşanan 15/10/2017 tarihli son olayda taraflar birbirlerine fiziki şiddet uygulamış olmakla birlikte, ceza dosyasındaki adli raporlara göre erkeğin eşine uyguladığı şiddetin ağırlığı ve derecesi kadına göre fazladır. Ceza yargılamasında tarafların temel cezaları belirlenirken esas alınan bu hususun bölge adliye mahkemesince kusur belirlemesinde dikkate alınmaması doğru görülmemiştir. Yine, davacı kadın dava dilekçesinde eşinin annesinin son olayda kendisine şiddet uyguladığına vakıa olarak dayanmış ve ceza yargılaması sonunda kadına şiddet uygulayan erkeğin annesi hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Bu itibarla, boşanmaya neden olan ve gerçekleşen olaylarda son olayda eşine şiddet uygulayan ve annesinin şiddetine engel olmayan erkek, son olayda eşine şiddet uygulayan kadına nazaran ağır kusurludur. Bölge adliye mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğuna hükmedilmesi doğru bulunmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları zarar gören, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen az kusurlu davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu’nun 174. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu taleplerinin reddi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ise reddi ile kararın yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2021 (Pzt.)