Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2021/4630 · K. 2021/8036
2. Hukuk Dairesi 2021/4630 E. , 2021/8036 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ : Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından velâyet ve iştirak nafakası miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.11.2021 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince tarafların boşanmalarına ve 15.08.2014 doğumlu ortak çocuk ...’nun velayetinin “çocuğun yaşı itibarıyla anne şefkatine ihtiyaç duyduğu, anne ile kalmasının bedeni, fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delil bulunmadığını, alıştığı ortamdan uzaklaştırılmamasının çocuğun menfaatine olacağı” belirtilerek ve uzman raporu da dikkaye alınmak suretiyle davalı anneye verilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi hükmünü davacı erkek istinaf etmiş, bölge adliye mahkemesince “Davalı kadının UYAP ortamında gönderdiği 08.06.2020 tarihli dilekçeyle velayet hakkının babaya bırakılmasıını kabul ettiği” gerekçe gösterilerek erkeğin velayete yönelik istinaf istemi kabul edilmiş, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine karar verilmiştir. Davalı kadın, acil tıp teknisyeni olarak görev yapmakta olup bölge adliye mahkemesince hükme esas alınan 08.06.2020 tarihli dilekçesinde pandemi şartlarında yoğun olarak çalıştığını, bu nedenle velayetin babaya verilmesini kabul ettiğin beyan etmiş, salt bu dilekçede yer alan beyan nazara alınarak bölge adliye mahkemesi, orta çocuğun velayetinin babaya verilmesine karar vermiştir. Ancak davalı kadın bu kez temyiz dilekçesinde; önceki mesai yoğunluğunun azaldığını belirterek velâyetin tekrar kendisine verilmesini talep etmektedir. Somut olayda; ilk derece mahkemesince aldırılan 28.03.2017 tarihli sosyal inceleme raporunda “ortak çocuğun yaşı gereği sağlıklı gelişimi için velayetinin anneye verilmesi gerektiği” belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamınde yer alan deliller ve özellikle sosyal inceleme raporu dikkate alındığında çocuğun anne yanında alışmış olduğu ortamdan uzaklaştırılmasının üstün yararına aykırı olduğu, çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki açıdan sağlıklı gelişimi için anne yanında kalması gerektiği anlaşılmaktadır. O halde ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının iştirak nafakası miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 02.11.2021 (Salı)