Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2021/4687 · K. 2023/2826

3. Ceza Dairesi         2021/4687 E.  ,  2023/2826 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/159 Esas 2019/360 sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (g) bentleri, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/306 Esas ve 2019/274 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.04.2020 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebepleri Özetle; suça sürüklenen çocuğun hangi tarihte hangi silahla kimi öldürmeye teşebbüs ettiği yönünde dosyada delil olmadığına, suça sürüklenen çocuğun hazırlık beyanlarının işkence ile alındığına, antimon elementinin bir çok yolla bulaşabileceği, bunun sanık aleyhine delil olarak değerlendirilemeyeceğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasının ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Suça sürüklenen çocuğun silahlı terör örgütü PKK/KCK'nın gençlik yapılanması sözde sivil savunma birliği olan YPS ve gençlik yapılanması olan YGD-H üyesi olduğu, Nusaybin ilçe merkezinde terör örgütünün sözde öz yönetim ilanı kapsamında başlattığı şiddet eylemleri sırasında bu eylemlere, örgütün sorumlu düzeyde üyelerinin emir ve talimatları doğrultusunda aktif olarak katıldığı, Şerzan kod adıyla faaliyet göstererek sokağa çıkma yasağı içerisinde Abdulkadirpaşa Mahallesindeki hendek ve barikatlarda görev alma, güvenlik güçlerinin mahallelere girmesini engellemek amacıyla hendek ve barikatlarda uzun namlulu silahla nöbet tutma, güvenlik güçlerine yönelik silahlı saldırılara katılma gibi amaç suç yönünden elverişli/vahim olduğunda kuşku bulunmayan eylemlere iştirak ettiği, olay tutanaklarına göre de suça sürüklenen çocuğun eylemlerini gerçekleştirdiği Abdulkadirpaşa Mahallesinde de 14.03.2016 ve 24.05.2016 tarihleri arasında, hendek kazma, barikat yapma, mayın ve patlayıcı madde döşenmesi ve uzun namlulu silahlarla çok sayıda saldırı eylemlerinin vuku bulduğu, Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında iddianamede adı belirtilen müşteki/mağdurlara karşı kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçlarını işlediğinden bahisle mağdur sayısınca cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun örgütsel faaliyet gösterdiği Abdulkadirpaşa Mahallesinde çok sayıda kamu görevlisinin (polis-asker) yaralandığı ve şehit olduğu, suça sürüklenen çocuğun yukarıda ayrıntılı şekilde anlatıldığı üzere (gerek soruşturma aşamasında alınan savunmasında gerek suça sürüklenen çocuk hakkında beyanda bulunan kişilerin beyanlarında gerekse de suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen adli ve kriminal raporlarda geçtiği üzere) terör örgütünün nihai amacını gerçekleştirmek için güvenlik güçlerine yönelik olarak silahlı çatışmalara girdiği ancak hangi mağdura karşı bu eylemleri gerçekleştirdiğinin belirlenemediği dolayısıyla mağdur sayısının belirlenememesi nedeniyle asgari seviyede bir kez adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasının gerektiği, yine bununla beraber suça sürüklenen çocuğun kastının ve eylemlerinin adam öldürmeye yönelik olduğu, yaralama kastıyla hareket etmediği dolayısıyla mağdurların bu şekilde yaralanmasının da kasten yaralama suçuna vücut vermeyeceği, bu bağlamda toplanan deliller ve yukarıda değinilen gerekçelere göre, suça sürüklenen çocuğun asgari seviyede bir kez adam öldürmeye teşebbüs suçundan hakkında 5237 sayılı TCK'nın 82/1-a-g, 35 ve 31/3 maddelerinin uygulanma yeri bulunduğu anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuğun bu suç yönünden cezalandırılması cihetine gidilerek hüküm kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, suça sürüklenen çocuğun müdafii huzurunda alınan beyanında güvenlik görevlileriyle çatışmaya girdiğini kabul etmesi, bu beyanların tanık ifadesiyle doğrulanması, ayrıca çatışma esnasında yaralandığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur sayısının tespit edilememesi gözetilerek bir kişiye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ancak; İlk Derece Mahkemesi karar başlığında, karar numarasının "2019/360" olmasına rağmen "2019/306" olarak ve karar tarihinin "10.10.2019" olmasına rağmen "30.09.2019" olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/306 Esas 2019/274 sayılı kararı kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle oybirliğiyle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İlk Derece Mahkemesi karar başlığından "2019/306" ibaresinin çıkarılarak yerine "2019/360" ve karar tarihi olan "30.09.2019" ibaresinin çıkarılarak yerine "10.10.2019" yazılmasına, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi. ... ... ... ... ...