Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/4792 · K. 2022/1713

12. Ceza Dairesi         2021/4792 E.  ,  2022/1713 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK' nın 89/1, 2-b-e, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda" basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, temyizen incelenen kararda mahkemece genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağını ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede; Olay günü saat 19:45 sıralarında sanık ... ...’nun sevk ve idaresindeki otomobili ile Alanya istikametinden Gazipaşa istikametine seyri sırasında, Alanya istikametinden Gazipaşa istikametine seyreden halk otobüsü 15. Km'ye geldiğinde durup yolcu ...'ı indirdiği, ...'ın 5-6 metre kaldırımda yürüdükten sonra otobüsün gidiş istikametine göre otobüsün arka tarafından gelip yaya geçidinden karşı istikamete geçmek istediği sırada sanığın aracı ile çarpması neticesinde katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanık ... ... yönetimindeki araç ile seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş, olay mahalli yaya geçidi yaklaşımında aracının hızını mahal şartlarına göre ayarlamamış, hızını azaltıp daha dikkatli seyretmesi ve ilk geçiş hakkını yayaya bırakması gerekirken bu hususlara gereken özeni göstermemiş, bu haliyle sağından kaplamaya girerek yolun ortasına kadar gelmiş olan yayaya çarpmasıyla meydana gelen olayda; dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketleri nedeniyle asli kusurlu; yaya ...’ın ise karşıdan karşıya geçişini nizami biçimde yaya geçidinden yaptığı sırada, bu yol üzerinde seyreden sanık ... ...'nun ilk geçiş hakkını kendisine bırakmaması sonucu meydana gelen olayda atfı kabil kusuru bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.