Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/4866 · K. 2023/912

9. Ceza Dairesi         2021/4866 E.  ,  2023/912 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2012/154 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafii temyiz isteminde özetle:Yerel Mahkemenin 07.05.2011 tarihli sanığın işlediği iddia edilen suçla ilgili katılan ve tanık beyanlarının çelişkili olduğu, hayatın olağan akışına aykırı olduğu, sanık ve katılanın rütbelerinin ... olduğu, somut olayda sanığın kamu gücünü kullanarak eylemde bulunduğuna dair maddi delil mevcut olmadığı, şikayete bağlı bir suçta, mağdurun şikayeti olmamasına rağmen ceza ile usul/esas açısından hukuka ve yasal mevzuata aykırı karar vermesinin bozmayı gerektirdiğini savunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın 2.Hd.Tb.Bl.1.Hd.Tk.K.lığı'nda görevli olduğu, katılanın da bu birlikte aşçı olarak askerlik hizmetini yaptığı, 07.05.2011 günü katılanın mutfakta çalıştığı sırada sanığın gelerek mutfak kapısını arkadan kilitlediği ve katılanın cinsel organını ellemek ve ağzına almak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, yine sanığın 09.05.2011 günü gazinoda katılanı boynundan öpmek sureti ile cinsel saldırıda bulunduğu dolayısı ile sanığın görev yapmakta olduğu birlikte kendisinin astı olan katılana yönelik olarak rütbesinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak zincirleme surette cinsel saldırı suçunu işlediği kabul edilerek hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2012/154 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.