III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile marka hakkına tecavüz yönünden; markaların iş konuları içinde "yiyecek- içecek sağlanması hizmetleri" olarak ifade edilen iş konusunda "kahveci" ibaresinin doğrudan doğruya genel ibare sayılabilecek bir ibare olması nedeniyle Kahveci ibaresinin tek başına kullanılmasından yola çıkılarak yapılabilecek benzerlik ididalarının haklı bir iddia olamayacağı, kahveci ibaresinin ayırt edicilik bakımından zayıf bir ibare olduğu, markaların değerlendirilmesi yapılırken esas unsur olan HACIBABA ve PEHLİVAN ibarelerinin dikkate alınması gerektiği böylelikle somut olayda marka haklarına tecavüz şartlarının gerçekleşmediği anlaşıldığından davacı vekilinin markaya yönelik tecavüz davasının reddine karar verilmesi gerektiği, endüstriyel tasarımlar yönünden yapılan değerlendirmede ise; davacı tarafa ait 2014/00028(2) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " açık raf " tasarımlar olduğu, davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunduğu, bu sebeple farklı olarak algılanlanmaları nedeniyle davacının 2014/00028(2) numaralı endüstriyel tasarımla ilgili açtığı davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait 2014/00028(1) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların dolap tasarımlar olduğu, davacıya ait tasarımla davalıya ait işyerinde bulunan tasarım arasında yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı benzer olarak algılandıkları kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait 2014/00029(1) numaralı endüstriyel tasarımla davalının iş yerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " mağaza içi banko " tasarımı olduğu, davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farkılıklar bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları, kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait; 2014/00029(2) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların " mağaza içi yerleşim " tasarımları olduğu, karşılaştırılan tasarımların loca görünümlü olduğu, ahşap malzeme kullanıldığı, ürünlerde kullanılan ahşap dikmeler ve üst bölümde yer alan formların birbirine benzediği, yan ve ön bölümlerde boşluk oluşturacak şekilde oluşturulduğu, davacıya ait dikmelerin üst bölümünde vitraydan aydınlatmalar bulunurken, davalıya ait üründe bunların yer almadığı, her iki üründe de L biçiminde oturma elemanları yer aldığını, duvarda benzer çerçeve içinde vitraylar yer aldığı davacıya ait ürünlerde tavandan avizeler kullanılırken, davalıya ait üründe duvardan aydınlatma tercih edildiği ancak kullanılan aydınlatmaların vitraylara benzediği, yapılan değerlendirme soncunda davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, bu sebeple benzer olarak algılandıkları kanaatine varılmakla,davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait;2014/00031(4) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada, tasarımların "aydınlatma armatürü" tasarımı olduğunu, davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, benzer olarak algılandıkları, kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafa ait; 2014/00031(5) numaralı endüstriyel tasarımla davalının işyerinde bulunan endüstriyel tasarımlar arasında yapılan karşılaştırmada,tasarımların diktörtgen ahşap çerçeve içerisinde yer alan vitray camdan oluştuğu, vitray cam içinde kullanılan motif ve renklerin benzer olduğu, davacıya ait vitray bölümünde marka logosu yer alırken davalıya ait vitray bölümünde motifin yer aldığı, yapılan değerlendirme sonucunda davacı tarafa ait tasarım ile davalıya ait iş yerinde tespit edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, benzer olarak algılandıkları, kanaatine varılmakla, davacının bu tasarımla ilgili açtığı davanın kabulü ile davalının bu tasarıma yönelik tecavüzünün durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesi gerektiği, manevi tazminat davası yönünden; davacı vekilince 50.000,00 TL manevi tazminat isteminde bulunulduğu, davacıya ait diğer endüstriyel tasarımların bir kısmına tecavüzün sabit olması, tecavüz oluşturan tasarımlar yönünden dava konusunu oluşturan davacı adına tescilli tasarımları, davalının aynı hizmet sektöründe iltibas yaratacak şekilde kullanmak şeklindeki davranışların ağırlığı ile davacı tasarımının piyasadaki imajı ile güvende ve manevi ticari varlığında meydana gelen kayıp ve zarar durumu ve davacının markaya yönelik tecavüz davasının rededilmesi aynı şekilde 2014/00028(2) nolu endüstriyel tasarımla ilgili davanın da reddedildiği hususları nazara alınarak davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği,maddi tazminat davası yönünden; davalının işyerinde bulunduğu tespit edilen, davacıya ait tasarımlara tecavüzlü olan ürünlerin niteliği, işyerinin özelliği,ürünlerin sayısı göz önünde bulundurulmak sureti ile, davacının maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile adalet ve hakkaniyet ilkesi uyarınca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci maddesi uyarınca 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği, her ne kadar davalı vekili;davaya konu edilen tasarımların müvekkili tarafından davacı adına oluşturulan başvuru ve tescil tarihinden önce kullanıldığına dair iddiada bulunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş ise de,davalının bu savunmasının marka veya tasarım tescilinin hükümsüzlüğü davasının konusunu oluşturacağı, davalı yanca bu yönde bir davanın açılmadığı, tasarım, tescil belgesinden kaynaklanan hakların kullanılması bu belge ile sağlanan koruma kapsamında olup, tescilli bir tasarımın haksız kullanılmasından sözedilemeyeceğinden,davalının bu yöndeki savunmalarına itibar edilmediği gerekçesiyle, davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının, davacı adına tescilli 2006/008569 sayılı markaya yönelik tecavüz davasının reddine, davacının davalı aleyhine açtığı endüstriyel tasarıma tecavüz davasının kısmen kabulü ile , davalının davacı adına tescilli 2014/00028(1) , 2014/00029 (1) ve (2), 2014/00031 (1), (4) ve (5) numaralı endüstriyel tasarıma tecavüz davasının kabulü ile vaki tecavüzün durdurulması ve önlenmesine, davacının 2014/00028 (2) numaralı endüstriyel tasarıma yönelik tecavüz davasının reddine, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL maddi tazminatın 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, bakiyesinin ise ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
