Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/5472 · K. 2023/574

10. Ceza Dairesi         2021/5472 E.  ,  2023/574 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/519 Esas, 2019/594 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14/01/2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Fiziki takibin usule uygun yapılmadığına, 2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, 3. Ele geçen maddenin yıllık kişisel kullanım miktarının altında olduğuna, 4. Adli arama kararı alınması gerekirken, arama kararının Cumhuriyet savcısı tarafından verilmesinin 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı olduğuna, 5. Sanığa ait işyerinde, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emrinde belirttiği saatten önce ve 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarına aykırı arama yapıldığına, bu nedenle ele geçen delillerin hukuka uygun olmadığına, 6. Fiziki takip tutanağının sonradan hazırlanmış olması nedeniyle hükme esas alınamayacağına, 7. Tutanak mümzileri ile ... ... kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla dinlenilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İstihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sonucu, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...'ın sanığa ait işyerine girip çıkmasından sonra esrar ile yakalandığı, bunun üzerine sanığa ait işyerinde yapılan aramada 49 gram sentetik kannabinoidin ele geçtiği olayda; sanığın ikrarı, ...'ın beyan ve teşhisinin fiziki takip tutanağı ile uyumlu olması, işyerinde ele geçen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırının üzerinde olması birlikte değerlendirildiğinde sanığın ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma ve satma eylemlerinin sabit olduğu, sanığın uyuşturucu maddeyi temin ettiğini belirttiği ... ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunan hal ve kuvvetli şüphe gerekçesi ile verilen yazılı arama emrinin hukuka uygun olduğu, 28/07/2019 tarihli el yazılı işyeri arama, el koyma ve yakalama tutanağından da anlaşıldığına göre aramanın yazılı arama emrine uygun olarak 23:00 ila 00:00 arasında usulüne uygun olarak yapıldığı, ele geçen delillerin hukuka uygun olduğu, sanığın ikrarı ve ...'ın beyanları ile ... ... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi karşısında kovuşturma aşamasında tutanak mümzileri ile....'ın tanık sıfatıyla dinlenmemelerinin eksiklik olarak değerlendirilemeyeceği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/232 Esas, 2021/30 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.