Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2021/559 · K. 2022/6409

11. Hukuk Dairesi         2021/559 E.  ,  2022/6409 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.07.2018 tarih ve 2014/1092 E. - 2018/504 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2019/343 E. - 2020/1310 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2022 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, müvekkillerinin 26.10.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile Teksan Güç Sistemleri Servis San. ve Tic. Ltd. Şti.’ndeki ve Denizyıldızı Turizm Tic. Ltd. Şti.’ndeki paylarından 8.125’er TL’lik kısmını davalıya devrettiklerini, böylece her iki şirketteki %3,25’er paylarını devretmiş bulunduklarını, her ne kadar hisse devir sözleşmelerinde payların nominal değer üzerinden devredildiği belirtilmişse de tarafların payların gerçek değeri üzerinden devri yönünde ayrıca yazılı olarak anlaşma sağlanacağı hususunda mutabık kaldıklarını, 15.07.2011 tarihinde aktedilen hisse devir protokolünde ise Teksan Güç Sistemleri Servis San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin nevi değiştirerek anonim şirket haline gelmesiyle Teksan Güç Sistemleri San. ve Tic. A.Ş. ile Denizyıldızı Turizm Tic. Ltd. Şti.’nin TL, Euro ve USD cinsinden üç dilime bölünmüş değerlerinin toplam 9.000.000 TL olarak kabul edilmesi, şirket hisselerinin %1’inin 30.000.- TL, 13.664,94 Euro, 19.254,22 USD şeklinde satın alınan hisse yüzdesi ile çarpılıp devralanlarca devredenlere ödenmesinin kararlaştırıldığını, TL olarak belirtilen kısmın ödenmesine rağmen Euro ve USD kısmının ödenmediğini, böylece her bir müvekkilinin 13.664,94 Euro ve 19.254,22 USD’nin 3,25 ile çarpımı sonucu 41.411 Euro ve 62.576 USD olmak üzere üç müvekkili için toplamda 133.233 Euro ve 187.729 USD alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek 15.07.2011 tarihli Hisse Devir Protokolünden kaynaklanan 133.233 Euro ve 187.729 USD’nin 22.10.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek Devlet bankalarının Euro ve USD ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, 15.07.2011 tarihli Hisse Devir Protokolü başlıklı sözleşmenin bir çerçeve anlaşma niteliği taşıdığını, eğer taraflar arasında bir hisse devir işlemi gerçekleştirilirse hisse devirlerinde esas alınacak hususların belirlendiğini, ancak bu protokol kapsamında hiçbir hisse devrinin yapılmadığını, böylece bir borç doğmadığını, 2009 yılında yapılan hisse devirleri için de tüm bedellerin ödendiğinin noter senetleri ile sabit olduğunu, tüm hukuki sonuçları ile 2009 yılında tamamlanan bir işlem için bedelin 2 sene sonra düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırılık taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir. İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 26.10.2009 tarihli hisse devir sözleşmelerinin noter huzurunda yapıldığı, bundan 1 yıl 8 ay 10 gün sonra 15.07.2011 tarihinde işbu dosyanın tarafları yanında dava dışı bir kısım diğer ortakların da katıldığı hisse devir protokolünün imzalandığı, Teksan Güç Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin 26.10.2009 tarihli hisse devirlerinden sonra nevi değiştirip anonim şirket haline geldiği, 15.07.2011 tarihli protokol içeriğinde 26.10.2009 tarihinde yapılan noter hisse devirlerinden bahsedilmediği, protokol ile 2009 tarihli hisse devri ile arasında bu yönüyle bir bağ kurulamadığı, noterde düzenlenen sözleşmelerde devir bedellerinin nakden ve tamamen ödendiğinin, tarafların birbirlerini bu devirlerle ilgili olarak ibra ettiklerinin belirtildiği, gerekli olan ortaklar kurulu kararının alınıp ticaret siciline tescil edildiği, 2011 tarihli protokolün belirli bir hisse devrini konu almadığı, protokolde davalıyı borç altına sokacak bir ifadenin bulunmadığı, söz konusu protokolde davanın tarafı olmayan iki ortağın daha yer aldığı hususlarının da nazara alınmasıyla anılan protokol ile 2009 yılında gerçekleşen hisse devrinin değil, şirketin nevi değişikliğinden sonra gerçekleşecek devirler bakımından genel koşulların belirlendiği bir protokol niteliğinde olduğu kanaatine varıldığı, sunulan tediye makbuzların şirketin logo, seri ve sıra numaralarını taşımadığı, matbaada bastırılmadığı, şirketin kaşesini dahi içermediği, şirketçe düzenlenip düzenlenmediğinin belirsiz olduğu, bu miktardaki ödemelerin şirketin kasasından para makbuzları ile yapılmasının da ticari hayatın olağan akışına uygun görünmediği, anılan tediye makbuzlarında belirtilen ödemelere ilişkin şirket ticari defterlerinde herhangi bir kayda rastlanmadığı anlaşılmakla tediye makbuzlarının huzurdaki dava açısından davacı iddialarında geçen TL ödemeleri yönünden delil olarak değerlendirilmediği, davacılardan birinin tek taraflı mailinde 2009 tarihli hisse devirlerine atıf yapılmasının davalı tarafça teyit edilmediği sürece davacı iddialarının ispatı için yeterli bulunmadığı, her ne kadar taraflar protokol konusunda dinlenmiş iseler de iddia ve savunmaları dışında farklı bir beyanda bulunmadıkları, ispat yükü kendisinde olan davacının iddiasını kesin delillerle ispat edemediği, davalının usulüne uygun şekilde yemini eda ettiği, dava konusu 15.07.2011 tarihli protokolün 26.10.2009 tarihli hisse devir bedellerinin hesabı ve ödenmesi konusunda düzenlendiği yönündeki davacı iddialarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 28/09/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Dava, limitet şirket hisse devir bedelinden bakiye kalan kısmın tahsili istemine ilişkindir. Davacılar vekili, müvekkillerinin 26.10. 2009 tarihli hisse devir protokolü ile dava dışı iki ayrı limitet şirketteki hisselerinin bir kısmını davalıya devrettiklerini, noter senedinde devir bedeli olarak şirketin nominal değeri gösterilmiş ise de payın gerçek değer üzerinden devri konusunda haricen anlaştıklarını, bunlardan Teksan’ın limitet şirketten anonim şirkete dönüştürüldüğünü ve 15.07.2011 tarihli protokol ile her iki şirketin gerçek değerlerinin hep birlikte belirlendiğini, burada belirlenen gerçek değer üzerinden davalının müvekkiline bakiye toplam 133.233 Euro, 187.729 ABD doları borcunun bulunduğunu ileri sürerek bakiye bedelin tahsilini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince, karardaki gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, her ne kadar 26.09.2009 tarihli noterden yapılan hisse devir sözleşmesinde devir bedellerinin alındığından bahsedilmiş ise de, Daire’nin yerleşik uygulamalarına göre bu sözleşmede yazılı bedele ilişkin beyanların aksi yine başka bir senet (yazılı beyan) ile ispat edilebilecektir. Nitekim dosyaya ekli olan ve tüm pay sahiplerinin ve hisse devir sözleşmesi taraflarının imzalarını taşıyan “Hisse Devir Protokolü” başlıklı 15.07.2011 tarihli belgede, ... tarafından yapılan çalışmalar sonucunda dava dışı her iki şirketin de 9 milyon TL değerinde olduğunun kabul edildiği, bunun 3 milyon TL’sinin TL olarak, 3 milyon TL’sinin o tarihteki döviz kuru karşılığı olan 1.366.494 Avro, 1.925.422 ABD doları olarak belirlendiği, HİSSE DEVİR ALANLARINburadaki değerler esasa alınarak, ALDIKLARI hisselerin bedelinin 1/3’ünü TL, 1/3’ünü avro ve1/3’ünü de abd doları olarak ödemeleri karar altına alınmıştır. Hisse devir alanların devir aldıkları hisseler için bu oran dikkate alınarak ödeme yapmaları, devir bedellerinin şirketlerin kar dağıtımından karşılanması, kar payı alacağının ÖNCELİKLE HİSSE DEVİR BORÇLARININ ÖDENMESİNDE kullanılacağı, HER İKİ TARAFIN DA muhatabının şirket olduğu ve hisse devralanların ödemelerinin şirket tarafından tahsil edileceği kararı alınmıştır. Bu karardan bir süre de davalılara düşen kar payının davacılara ödendiği, ancak şirket yönetimi değiştikten sonra davacılara ödemelerin durdurulduğu ileri sürülmüştür. Sözleşmedeki beyanlardan, taraflar arasında, hisse devredenlerin davacılar, devir alanların davalılar olduğu ve hisse bedeli için devralanların belirlenen şirket değeri üzerinden ödeme yapacaklarının kararlaştırılması ve bu yöndeki şirket uygulaması karşısında davacıların bu sözleşme iddialarını ispat etmiş sayılmaları gerektiği kanaatinde olduğumdan, davanın reddine dair mahkeme kararını onayan Daire çoğunluğunun görüşünü isabetli bulmuyorum.