İçtihatYargıtay8. Ceza Dairesi28.03.2023

Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/5740 · K. 2023/1722

8. Ceza Dairesi 2021/5740 E. , 2023/1722 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2015/653 E., 2016/149 K. SUÇLAR :6136 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun' un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli hükmü ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, kaba üst aramasının teknik anlamda arama sayılmadığı, bu nedenle arama kararına ihtiyaç bulunmadığı, sanıkların rızaları ile bıçak ve silahı kolluğa verdikleri, sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri ... olmasına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, olay tarihinde saat 04.40 sıralarında hırsızlık olaylarına karşı şüpheli şahıslar üzerinde yapılan kontrollerde sanıkların içinde bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulduğu, araç içerisinde bulunan şahıslar dışarı davet edildiğinde yapılan kaba üst yoklamasında sanık ...' in üzerinde ele geçen ruhsatsız tabancayı ve sanık ...' in üzerinde uzmanlık raporu ile 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak nitelikte olduğu belirlenen sustalı çakı benzeri bıçağı ... ile teslim ettikleri ve suça konu tabanca ve bıçağın bu şekilde muhafaza altına alındığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.12.2018 tarihli, 2016/20-1453 esas ve 2018/604 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 2559 sayılı PVSK’nın 4/A maddesinde polise, kişileri ve araçları tecrübesine ve içinde bulunulan durumdan edindiği izlenime dayanan makul bir sebebin bulunması hâlinde durdurma ve yoklama biçiminde üstlerinde kontrol yapma yetkileri tanındığı, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 27 nci maddesinde bu yetkinin kullanılması için "umma" derecesinde makul şüphe arandığı, kolluk görevlisinin tecrübesine dayanarak, izlediği davranışlarından, o kişinin bir suç işleyeceği veya işlediği hususunda kanaat elde etmesi veya kişinin silâhlı olduğu ve hâlen tehlike yarattığı kanaatine varması durumunda kişiyi durdurup yoklama biçiminde kontrol yapabileceği belirtildiğinden, somut olayımızda sanıkların içinde bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulduğu ve aracın dışında davet edilen sanıkların, elle kabaca icra edilen yoklama biçiminde kontrol olarak kaba üst aramasının yapılması için ayrıca bir arama kararı ya da yazılı arama emri alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun konusunu oluşturan tabanca ve bıçağın ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, sanık ...' in, 6136 sayılı Yasanın 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve sanık ...' in, 6136 sayılı Yasanın 15 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. 2. Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 ... ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 ... ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer ... “”...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “...seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçların seri yargılama usulüne tabi olması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250. maddesinde düzenlenen Seri Yargılama Usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, kararlar hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Sanık ..., 6136 sayılı Kanun kapsamında taşınması yasak nitelikte olduğu belirlenen sustalı çakı benzeri bıçağı taşıdığından üzerine atılı suçun 6136 sayılı Yasanın 15 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ve atılı suçun basit yargılama usulüne de tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar vermesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunduğu anlaşılmakla, karar hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/5740 · K. 2023/1722

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR