Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2021/5795 · K. 2022/7450

11. Hukuk Dairesi         2021/5795 E.  ,  2022/7450 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.03.2021 tarih ve 2017/572 E. - 2021/200 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 44.020.- TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; davalı/borçlu şirketin müvekkili şirket ile imzaladığı 10/03/2011 tarihli "İstasyonlu Bayilik Sözleşmesi" uyarınca müvekkili şirketin bayi olarak faaliyete başladığını ve ürün satın aldığını, müvekkili şirketin 02/04/2011 düzenleme tarihli, ... numaralı ve 18/04/2011 vade tarihli 54.601,05 TL tutarındaki fatura düzenlendiğini, davalı/borçlu şirketin, faturada belirtilen tutarın 16.088,24 TL'lik tutarını ödemediğini, sözleşmenin 5. maddesine göre, takibe konu asıl alacağa yıllık %36 oranından akdi faiz işletildiğini, davalı/borçlu şirketin İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün 2011/14532 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı haksız itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, davalı/borçlu şirketin itirazının iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı/borçlu şirkete yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gereği davacının bedelsiz ya da promosyonlu olan yakıt bedellerini müvekkilinin borcundan mahsup etmesi gerektiğini, temerrüt faizinin tek taraflı belirlenmesinin genel işlem koşullarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; davacı tarafın icra takip tarihi olan 12.09.2011 tarihi itibarıyla 16.088.24.- TL asıl alacaklı olduğu, taraflar arasında 10.04.2011 tarihli 38 ana maddeli İstasyon Bayilik Sözleşmesi tanzim edildiği, davacı şirketin muavin defterleri üzerinde yapılan incelemede davalı şirket tarafından düzenlenen Gaza Gaz kampanyası ciro primleri faturalarının davacı şirketin muavin defter dökümlerinde "Standart" adı altında defterlere kayıt altına alınmış olduğu, dolayısıyla davalının promosyon hakkının bulunduğu, bu durumda davalı şirketin hak ettiği Gaza Gaz kampanyasında KDV dahil 9.098,51 TL olan alacağının davacının düzenlediği 02.04.2011 tarihli ve 985535 sıra numaralı toplam tutarı 54.601,05 TL tutarlı faturadan kalan bakiyesi olan 16.088,24 TL'den mahsup edilmesi gerektiği, böylece 6.989,73 TL olarak davacının davalıdan alacaklı olduğu, taraflar arasında düzenlenen Bayilik Sözleşmesinin Feshin Sonuçları başlıklı 32. maddesi kapsamına faiz oranının serbestçe belirlendiği, davacı tarafın davalı taraftan takip tarihi itibarıyla 6.989,36 TL asıl alacak ve takip tarihine kadar 1.013,36 TL faiz olmak üzere toplamda 8.002,72 TL talep edebileceğinden, davacının icra takibine yapmış olduğu itirazının iptali ile davacının davasının kısmen kabulüne, icra takibinin 6.989,36 TL asıl alacak, 1.013,36 TL işlemiş temerrüt faizi olmak üzere toplam 8.002,72 TL üzerinden devamına, 6.989,36 TL asıl alacağın takip tarihinde fiili ödeme tarihine kadar %36 yasal faiz işletilmesine, alacak likit olduğundan 6.989,36 TL'nin %40'ı icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya dair taleplerin reddine dair karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 410,01 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.