Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/5804 · K. 2023/5974

9. Ceza Dairesi         2021/5804 E.  ,  2023/5974 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/299 E., 2014/615 K. SUÇ : Beden veya ruh sağılını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin vâki duruşmalı inceleme isteminin hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/299 Esas, 2014/615 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 31 inci maddenin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İsteği Suç vasfına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece; "Suça sürüklenen çocuk (S.S.Ç) ... ile mağdure ... 'un komşu oldukları, evlerinin birbirlerine bitişik olduğu, evlerinin çatı (dam) larının da birbirine bitişik vaziyette olduğu, yani bir çatıdan bir diğerine rahatlıkla geçilebilecek konumda olduğu, S.S.Ç ile mağdurenin suç tarihinden önce komşu olmaları nedeni ile birbirlerini tanıdıkları ve yine suç tarihinden 10-15 gün kadar önce internet ortamında facebook üzerinden görüşmeye başladıkları, bu şekilde arkadaş oldukları, ve arkadaşlıklarını ilerlettikleri, suç tarihi olan 28/05/2014 günü S.S.Ç ...'ın mağdure ile görüştüğü ve kendi damlarında buluşmak üzere anlaştıkları, ve S.S.Ç ...'in evlerinin damlarına çıktığı mağdurenin de kendi evlerinin damına çıktığı ve oradan S.S.Ç nin bulunduğu, yere (dama) geçtiği ve burada bir müddet konuştuktan sonra öpüşmeye başladıkları ve daha sonra her ikisinin de kıyafetlerini çıkartarak çıplak bir şekilde birbirleri ile cinsel birliktelik yaşamaya başladıkları ve bunun neticesinde S.S.Ç nin mağdurenin anal bölgesine penisini sokmak sureti ile yani anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra sanığın mağdurenin elbisesinin üzerine boşaldığı, suça konu olayın bu şekilde gerçekleştiği, yani organ sokmak sureti ile çocuğun cinsel istismarı suçunun gerçekleştiği," gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan özde süreklilik arz eden savunması, tanık beyanları, adli muayene raporlarının içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun mağdureyle anal yoldan ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından Mahkemece suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin; suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü tesisi, 2. Suça sürüklenen çocuğun, kendisi ile yakın yaşta bulunan mağdureyle rızaen cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemi ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 28.08.2014 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulup ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca arttırılmış ise de, cebir veya tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuğun kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, 5237 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden suça sürüklenen çocuğun sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini gözetilmemesi; Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/299 Esas, 2014/615 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.