Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2021/5807 · K. 2022/8127

1. Hukuk Dairesi         2021/5807 E.  ,  2022/8127 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gülşehir Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 03.01.2018 tarihli karar ile davanın 12.06.2017 tarihli dilekçe ile 1.000 TL değer gösterilmek suretiyle açıldığı, yargılama sırasında keşif yapılmadığı, dava konusu taşınmaza ilişkin yeniden bir değer belirlenmediği, karar tarihi itibariyle dava değerinin HMK'nın 341/2. maddesinde belirlenen kesinlik sınırının olan 3.110 TL'nin altında kaldığından bahisle istinaf kanun yolu başvurusunun kesin karara karşı yapılması nedeniyle HMK'nın 346/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, buna ilişkin 03.01.2018 tarihli ek karar davacı vekiline 10.01.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, 16.03.2018 tarihli dilekçe ile davacı vekilinin 03.01.2018 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusu, İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2018 tarihli ikinci ek kararı ile süre yönünden reddedilmiş, 05.04.2018 tarihli ek kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuru isteğinin süre yönünden reddine ilişkin 05.04.2018 tarihli ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi uyarınca esastan reddine kesin olarak 03.06.2020 tarihinde karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin temyiz başvurusunun HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 346/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu ve istinaf başvurusunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli ek kararına ilişkindir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyannca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve istinaf ile temyize konu edilen toplam miktar 1.000 TL olup, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile istinaf kesinlik sınırı olan 3.110 TL’nin altında kaldığı, istinaf kesinlik sınırı altından kaldığından bahisle İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun reddine ilişkin 03.01.2018 tarihli ek kararın 10.01.2018 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, 16.03.2018 tarihinde ise 03.01.2018 tarihli ek kararın davacı vekilince süresi geçtikten sonra istinaf edildiği gerekçesiyle süresinde yapılmayan istinaf kanun yolu başvurusunun 05.04.2018 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, bu karara yönelik istinaf talebinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2020 tarihli karar ile dava değeri de dikkate alınmak suretiyle HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verildiği, bu karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulması neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince 21.10.2020 tarihli ek karar ile temyiz başvuru dilekçesinin HMK'nın 366.maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 346/1.maddesi uyarınca reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.10.2020 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.