İçtihatYargıtay7. Ceza Dairesi06.03.2023

Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/5918 · K. 2023/1962

7. Ceza Dairesi 2021/5918 E. , 2023/1962 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/577 E., 2017/283 K. SUÇ : 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'na Aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 25.01.2017 tarihli ve 2016/936 Esas, 2017/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Adli müşavirin temyiz istemi, sanığın suç kastı ile hareket etmediğinin kabulünün yersiz olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen suçun unsurları arasında gösterilen özür kavramı (Kapatılan) Askerî Yargıtay’ın yerleşmiş kararlarında yer verildiği üzere, Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 nci maddesinde yer alan izinli personelin mazereti nedeniyle izninin uzatılmasına ilişkin (b) bendinde belirtilen, ağır hastalık, ölüm, kaza, doğum, yangın vb. mazeretler ile sanığın zamanında birlik komutanlığına dönmesini engelleyen veya engellemese bile önemli ölçüde güçleştiren ve askerlik hizmetini ikinci planda bıraktırabilecek nitelikte olması gerektiği kabul edilmiştir. Anılan Yönetmeliğinin 57 nci maddesinde sayılan hâllerin izin tecavüzü suçu açısından özür olarak kabul edileceği hususunda değerlendirme yapılırken, kanun koyucunun anılan suçla korumak istediği hukukî menfaat de dikkate alınarak, özürün, beklenilmeyen bir durum olarak ortaya çıkıp çıkmadığı ve ani olarak gelişip gelişmediği ile failin, yasaya aykırı eylemini bir an evvel sona erdirmeye veya mazereti ortadan kaldırmaya yönelik gayret ve hareketlerinin, kısaca, suç ve dehalet kasıtlarının irdelenmesi gerekmektedir. Bu kapsamda, hayatın olağan akışı içerisinde her zaman karşılaşabilecek olayların haklı mazeret olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay incelendiğinde, sanığın savunmalarında belirttiği hususların aniden gelişen durumlardan olmadığı, uzun süredir devam ettiği ve ailenin ekonomik sıkıntı içinde olmasının yerleşik içtihatlar doğrultusunda mazeret olarak kabul edilmediği hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın zamanında birliğine dönmesini engelleyen veya engellemese bile önemli ölçüde güçleştiren ve askerlik hizmetini ikinci planda bıraktırabilecek önem ve ciddiyette olan bir mazeretin söz konusu olmaması karşısında sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.