Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/6105 · K. 2023/2474

12. Ceza Dairesi         2021/6105 E.  ,  2023/2474 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2533 E., 2018/1553 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 26.01.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin haksız yakalamadan kaynaklanan ve yapılan işlemin ulusal basına yansımış olması, müvekkilin devlet memuru olması nedeniyle ileride hayatına yansıyacağı, içerisinde yaşamış oldukları derin elem ve ızdırap nazara alınarak müvekkilinin lehine 100.000,00 TL manevi tazminata, bu süre zarfında yoksun kaldığı gelir karşılığı olarak da 390,00 TL maddi tazminata hükmedilmesini ve yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 04.05.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının haksız ve yersiz olup bu davaya açabilmek için CMK 141. ve devamındaki maddelerdeki şartlar ve 466 sayılı Yasa ile öngörülen şartların oluşmadığı, davanın süresinde açılmadığını, bu nedenle davanın öncelikle süre yönünden reddine karar verilmesini, dava dilekçesinde maddi tazminat talebinin dayanaklarının bildirilmediği, devlet memurların maaşlarını peşin aldığını, davacının da gözaltına alınmadan önce maaşını tam olarak aldığını, davacının açığa alınmadığını, bu nedenle ödenmiş olan maaşının geri alınmasınını da söz konusu olmadığı, davacı maaş almamış olsaydı da göreve başladıktan sonra ödenmeyen maaşlarının ödenmesini kurumdan talep edebileceğini, ödenmemesi halinde ödememe işleminin iptalini talebinin gerektiği, davacının daha sonra çok daha iyi konumdaki Yalova'ya tayin olduğu, maddi olarak herhangi bir kaybının olmadığını, manevi tazminat talep miktarının fahiş olduğunu, manevi tazminatın gayesi kişinni ruhi hayatında oluşan elem ve ıstırabın kısmen hafifletilmesine yönelik olduğu, şahsın zenginlemisi sonucunu doğurmamasının gerektiğini belirterek, davacının davasının reddine karar verilmesini, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir. 3.Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2018 tarihli ve 2018/200 Esas, 2018/469 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2018/2533 Esas, 2018/1553 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.09.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.