Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/6580 · K. 2023/5465

9. Ceza Dairesi         2021/6580 E.  ,  2023/5465 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/378 E., 2015/31 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden, suç tarihinde on beş yaşından büyük olup kovuşturma evresinde şikâyetinden vazgeçen mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2014/1488 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Alt sınırdan takdirim indirim uygulanmasına, ayrıca zincirleme suç nedeniyle artırımın asgari hadden yapılarak hüküm kurulmasına ve sair hususlara ilişkindir. B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemece suça sürüklenen çocuğa suç tarihinden sonra yürürlüğe giren "suçun üvey kardeşe karşı işlenmesi" ağırlaştırıcı hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna, mağdurenin beyanlarının kendi içinde ve müşteki babası ve kız kardeşi ...’un beyanlarıyla çelişkili olduğuna, mağdurenin her zaman yalan söylediğinin aile fertleri tarafından ifade edildiğine, mağdurenin suça sürüklenen çocuk dahil olmak üzere tüm aileyle husumeti olduğuna, okuluna devamsızlık yapıp ruh halinin zaten depresif olduğunun Adlî Tıp Kurumu raporuyla belirlendiğine ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun üvey kardeş oldukları, mağdurenin babası ile suça sürüklenen çocuğun annesinin 16.06.2010 tarihinde evlenmesi üzerine birlikte yaşamaya başladıkları, 2010 yılı yaz aylarından itibaren suça sürüklenen çocuğun mağdureyi evin içerisinde sıkıştırmaya başladığı, o tarihlerde banyodan çıktığını gördüğü mağdureyi zorla kolundan tutup balkona götürdüğü, burada mağdureyi öpmeye çalıştığı ancak mağdurenin direndiği ve kaçtığı, bu olaydan bir kaç gün sonra yine suça sürüklenen çocuğun mağdureyi odasına çağırıp kapıyı kilitleyerek zorla pantolonunu çıkarıp yüz üstü yatırdığı ve kendi iç çamaşırını çıkararak mağdurenin üzerinde gidip gelerek boşaldığı, yine mağdureyi evde yalnız başına gördüğü ortamlarda mağdure ile aynı şekilde sürtünme yoluyla cinsel istismarda bulunduğu, son olarak 22.04.2013 tarihinde mağdurenin dükkanın arka tarafında yemek hazırladığı sırada kimsenin olmadığını gören suça sürüklenen çocuğun mağdureyi öptüğü anlaşılmış, suça sürüklenen çocuğun lehine olan 6545 sayılı kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun maddesince cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Suç tarihinde on beş yaşından büyük olup kovuşturma evresinde şikâyetinden vazgeçen mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, vekilin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, mağdurenin kanuni temsilcisi olan babasının ve kardeşi tanık ...'un beyanlarıyla desteklenmeyen tutarsız beyanları, mağdurenin mental retarde olduğuna dair doktor raporu, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki suçu inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2015 tarihli ve 2014/378 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.