Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/6732 · K. 2022/1209

12. Ceza Dairesi         2021/6732 E.  ,  2022/1209 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, TCK’nın 62/1, 53 ve CUMK’nun 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet . 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinde, izinsiz olarak kazı yapıldığı ihbarı üzerine olay yerine intikal eden güvenlik güçlerinin sanık ...'ın park halinde bulunan aracın içerisinde oturmakta olduğunu gördükleri, sanığın arkadaşları ile birlikte alıç toplamaya geldiklerini beyan ettiği, akabinde haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanıklar... ve ...'in ellerinde boş poşetlerle geldiklerinin, haklarındaki mahkumiyet kararı Dairemizin onama ilamı ile kesinleşen temyiz dışı sanıklar ... ve ...e'nin ise Deliklitaş olarak bilinen kayanın arkasından boş poşetlerle çıktıklarının görüldüğü, anılan kayanın etrafında yapılan incelemede Deliklitaş'ın kuzey tarafında 3-4 metre mesafede 1.10 metre ve 95 cm derinliğinde iki adet kaçak kazı çukurunun bulunduğu, toprağın nemli olmasından dolayı kazının yeni yapıldığının belirlendiği, ayrıca olay yerinde 1 adet kazma, 1 adet kürek, 1 adet balyoz, 1 adet çekiç, 1 adet levye, 1 adet inşaat demiri ve 1 adet murç ele geçirildiği, yine kazı mahallinde ele geçirilen 5 adet sigara izmariti ile sanıklardan alınan kan numuneleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde Jandarma Genel Komutanlığı tarafından düzenlenen raporda, temyiz dışı sanıklar ... ve ... alınan kan numunesi DNA profili ile sigaralardan elde edilen DNA profilinin benzer olduğunun saptandığı anlaşılmış olup, tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın suç tarihinde piknik yaptıklarına ve alıç topladıklarına, kazı yapmadıklarına ilişkin savunmasının, olayın gelişimi, ellerinde bulunan poşetlerin boş olması, piknikte yedikleri yemeğe ilişkin sorulan sorulara bile farklı yanıtlar vermeleri nazara alındığında hayatın olağan akışına uygun ve itibar edilebilir mahiyette olmadığı, sanığın araç içerisinde gözcü olarak bulunmak suretiyle temyiz dışı diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, üzerine atılı kültür varlıkları bulmak amacıyla, izinsiz olarak kazı yapmak suçunu işlediği, suça konu yerin 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz olduğu, ayrıca suç tarihinden sonra Erzurum Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 25/08/2010 tarih ve 1935 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmesine karar verilmesi karşısında, sanığın sübuta eren eyleminin 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin eksik ceza tayin edildiğine, suçta kullanılan eşyaların müsadere edilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Bozma kararı öncesi hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle Dairemizin 18/11/2020 tarihli, 2020/1374 Esas, 2020/6192 Karar sayılı ilamı ile sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilerek hüküm bozulduğundan, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 2 ay 15 gün hapis cezası olarak tayin edilmesi, 2- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4 nolu benindeki “5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/ son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakları gözetilerek sanığın NETİCETEN 2 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” cümlesinin çıkartılarak yerine “10/11/2019 tarih ve 2019/534 Esas 2019/753 Karar sayılı hükmün sadece sanık tarafından temyizi üzerine bozulması nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkındaki 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine” cümlesinin eklenmesi, yine yargılama giderlerinden önce gelmek üzere hükme “Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 2.725 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. .