Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/6954 · K. 2024/5186

9. Ceza Dairesi         2021/6954 E.  ,  2024/5186 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında katılan mağdurelere karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1.a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2015/142 Esas, 2015/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan mağdure Sümeyye Şerife'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan; 103/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdure Ayşe Sıla'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 103/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama ve bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Çocukların vermiş olduğu ifadelerin sürekli farklılık gösterdiğine, Sümeyye Şerife'nin ifade verirken baskı altında olduğunun kamera kayıtlarından da anlaşıldığına, sanığın aşamalardaki beyanlarında çelişki bulunmadığına, tanık beyanında çocuklara eve bakmaya gittiğinde hiçbir olumsuzluğun olmadığını, televizyon seyrediyor olmaları ve kendisiyle gelmelerini söylemesine rağmen çocukların biz rahatız demesinin bile bu olayın olmadığını gösterdiğine, böyle bir olay olsa yardım istemeleri gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir. B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasının kanuna ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir. C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Mahkemece sanığın, katılan mağdure Sümeyye Şerife'ye yönelik sübut bulan çocuğun cinsel istismarı eylemi nedeniyle zincirleme suç hükmü uygularak hükmolunan cezada artırıma gidilmiş ise de sanık hakkında zincirleme suç hükmünün uygulanma koşulunun bulunmadığına, cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Katılan Mağdure ...'ya Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Katılan Mağdure ...'ye Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın katılan mağdureye yönelik aynı gün evde bulunduğu süre içinde gerçekleşen eylemleri arasında zaman aralığı ve fiili kesinti bulunmaması nedeniyle anılan eylemlerin tek suç olduğu gözetilmeden, sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi ile arttırılması neticesinde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Katılan Mağdure ...'ya Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2015/142 Esas, 2015/74 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdureler vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Katılan Mağdure ...'ye Yönelik Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli ve 2015/142 Esas, 2015/74 Karar sayılı kararına kararına yönelik sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan mağdureler vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.