Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/7059 · K. 2024/5529

9. Ceza Dairesi         2021/7059 E.  ,  2024/5529 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Katılan mağdure vekilinin kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçunda suçtan zarar gören sıfatı bulunmadığı ve bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerini süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 43/1, 63/1, 53/1, 109/2,3-a-f, 109/5, 43/1, 63/1, 53/1 ve 191/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2014 tarihli ve 2014/37 Esas, 2014/353 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e bendi gereğince beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 104/1, 43/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.