Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/7092 · K. 2023/4069

9. Ceza Dairesi         2021/7092 E.  ,  2023/4069 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanık lehine verilen beraat kararının hatalı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Mahkemece önceden dinlenmesine karar verilen iki tanığın soruşturma evresinde beyanlarının alınmış olması nedeniyle dinlenilmesinden vazgeçilmesinin hatalı olduğuna, mağdurenin “Çocuk psikolojisi” alanında uzman bilirkişiler tarafından Adli Tıp Kurumunda dinlenerek hakkında bir rapor verilmesi gerektiğine, mağdurenin her aşamada birbirini tamamlayan ve itibar edilmesi gereken ifadesi varken beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece iddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın mağdurenin ilköğretim 2, 3 ve 4 üncü sınıfta öğretmeni olduğu, aynı sınıfta öğrenci olan ve tanık olarak dinlenen tüm tanıkların soruşturma ve kovuşturma evresinde sınıf içerisinde sanık tarafından mağdurenin iddia ettiği öpme, eline göğsüne doğru uzatma, omuzundan tutma gibi eylemleri görmediklerini, böyle bir olay olması durumunda görebileceklerini beyan ettikleri, yine mağdure tarafından okul dışında ve öğretmen masasında bilgisayar bakımı sırasında yanında olduğunu beyan ettiği tanığın da mağdurenin iddialarını doğrulamadığı, bir sınıf içerisinde sınıf öğretmeninin mağdurenin iddia ettiği gibi eylemleri gerçekleştirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle mağdurenin hayatın olağan akışına uymayan beyanı dışında sanığının cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak kesin somut ve inandırıcı bir delile rastlanmadığı, böyle bir suçun sabit olmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçenin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2014/284 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.