Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2021/7219 · K. 2023/1571

11. Hukuk Dairesi         2021/7219 E.  ,  2023/1571 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi HÜKÜM : Kabul Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2013/88541, 2013/88550 sayılı ve "Vigor", "VİGOR EQUIPMENT" ibareli tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin, müvekkilinin markası ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Vigo” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2017/65679 kod numarasını alan başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu; ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin 01.01.1905 tarihinde kurulduğunu, şirketin faaliyetlerinin 1868 senesine dayandığını, Türkiye'de Kayseri, Ankara, İstanbul ve Bursa’da yetkili satıcılarının bulunduğunu, modern CAD-kompüterleri sayesinde tesislerinde üretimin yanı sıra otomotiv sektöründe kullanılan el aletlerini dizayn etmekte ve geliştirmekte olduğunu, Kurum nezdinde müvekkili şirkete ait itiraza mesnet markaların 08 ve sair sınıflardaki kötü niyetli önceki tarihli bir başvuru nedeniyle 08 inci sınıfta reddedildiğini, bunun üzerine davalar açıldığını, davaların kabul edildiğini, yargılamanın devam ettiğini, müvekkili şirketin 07, 09 ve 20 nci sınıflardaki mevcut tescillerinin tamamen otomotiv sektörü ile ilgili olduğunu, davalı markanın mal listesinde çıkarılması talep edilen "Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler" ile karşılaştırıldığında aynı/benzer mal kategorisinde olduğunu, 08. sınıfın taşıt onarımında kullanılan elektrikli olmayan motorlu aletleri, 09. sınıfın da bunların mekanik ve elektrikli olanlarını ihtiva ettiğini, dava konusu markanın mal listesindeki "güzellik amaçlı ve kişisel bakım için kullanılan bu sınıfa dahil aletler: tıraş, epilasyon, manikür, pedikür aletleri, saç düzeltme ve kıvırma amaçlı el aletleri" hariç olmak üzere diğer tüm emtianın müvekkili Şirket markalarının tescilli olduğu 07, 09 ve 20 nci sınıflardaki emtia ile aynı veya benzer olduğunu, dosya kapsamında sunulan mahkeme kararlarının müvekkili şirketin "VİGOR” markası ile ilgili öncelikli hak sahibi olduğunu belirttiğini, müvekkili şirketin "VİGOR" markası ile ilgili öncelikli hak sahibi olduğunu, markalarının sektörde tanınmış olduğunu ileri sürerek YİDK'nın kararının iptalini ve 2017/65679 sayılı "VİGO" ibareli markasının "Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Elektrikli- elektriksiz, buharlı ütüler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları." malları açısından hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın delil olarak sunduğu belgelerin davanın konusu ile alakalı olmadığını, üçüncü şahıslar ile ilgili tercüme edilmiş faturaların sunulduğunu, davacı markalarını içerir belgelerin bulunmadığını, flaş bellekte sunulmuş kataloğun 2018 yılına ait olduğunu, söz konusu belgelerin markanın tanınmışlığını göstermediğini, müvekkilinin markası ile davacının markaları arasında benzerlik bulunmadığını ve markaların farklı sınıf ve ürünlerden oluştuğunu, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, YİDK kararının iptali davası için hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının 8 inci sınıfta tescili bulunmadığını, tescilli olduğu diğer sınıfların başvuru markası kapsamı ile benzer olmadığını, Kurum kararının karar tarihindeki şartlara göre verileceğini, önceye dayalı kullanım ve tanınmışlık iddialarına ilişkin yeterli delil sunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne, YİDK'nın 2018-M- 7490 sayılı kararının 8. sınıf “Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları.” emtiaları yönünden iptaline, davalı adına kayıtlı 2017/ 65679 nolu markasının tescil kapsamında 8. sınıfta yer alan “Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları.” emtiaları yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1625 E., 2019/3254 K. sayılı kararı ile de kesinleşen kararın işbu davada hükümsüzlüğü talep edilen mal listeleri bakımından da kesin delil niteliği taşıdığını, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 21.12.2017 tarih ve 2017/1142 E., 2017/1190 K. sayılı ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.04.2019 tarih ve 2018/1625 E., 2019/3254 K. sayılı kararlarını sunduklarını, kesinleşmiş kararlar çerçevesinde 11.06.2019 tarihli Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin kararının kaldırılarak talep gibi davanın kabulüne karar vermesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. 2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafından sunulan belgelerin ya da delillerin delil olup olamayacağı değerlendirilmeden karara dayanak alındığını, her zaman ve herkes tarafından basılacak olan katalogun delil olarak kabul edildiğini, davacı tarafından sunulan faturalarda ürünlerde marka isimleri olmadığı halde faturaların delil olarak kabul edildiğini, davacı firmanın 7 nci ve 9 uncu sınıftaki emtiaları, motorlu taşıtlar ile ilgili ölçüm ürünleri olduğunu, oysa müvekkili firmaya ait ürünlerin ölçüm ile ilgili aletler değil ve hiç bir ek enerji katkısına ihtiyaç duymadan doğrudan elle çalışan aletler olduğunu, davacı firmanın 7 nci ve 9 uncu sınıftaki ürünleri daha çok teknik bilgiye sahip kişilerin kullanması söz konusu olduğunu, markaların farklı yazılış şekilleri ile anlamsal bütünlüğü farklı olduğu için benzer olarak nitelendirilemeyeceğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. 3.Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesinin isabetli olmadığını, Mahkeme tarafından, davalı marka başvurusu kapsamında 08 nci sınıfta yer alan “Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler” malları ile davacı markalarının tescilli olduğu 07. sınıfta yer alan “basınçlı hava ile çalışan el aletleri” ve 09 uncu sınıfta yer alan “motorlu taşıt araçlarını bakımı ve tamiri için gerekli mekanik, optik, elektrikli ve kimyasal ölçüm ve test aparatları, çelik metreler, ölçme mastarlan, sürgülü kumpaslar ve mikrometik vidalar” mallarının benzer olduğunu ve 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının uygulama şartlarının oluştuğu sonucuna varılmasının isabetli bulunmadığını, anılan Kanun maddesi anlamında bir benzerlik olmadığı sonucuna varılmasının zorunlu bulunduğunu, davacının itiraza mesnet markaları dikkate alındığında 8. sınıfta tescilli olmadıkları ve benzer ya da ilişkili malları da içermediklerinin görüleceğini, YİDK kendisine sunulan deliller üzerinden bir inceleme yaparak kararını oluşturacağını, YİDK tarafından yapılan incelemede, davacı tarafından iddialarını ispatlar ve kendisinin 08. sınıfta yer alan mallarda önceye dayalı gerçek hak sahibi olduğunu gösterir, ibareyi Türkiye’de bilinir hale getirdiğini ve ibare üzerinde Türkiye’de bir hak elde ettiğini ispatlar yönde yeterli delilin sunulmadığını, somut olayda başvuru kapsamında 8 nci sınıftaki bir kısım emtianın yer aldığı ve davacının 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında tescile engel olma hakkının bulunmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların markalarının benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı, davacı şirket tarafından sunulan delillere göre "VİGOR" markasının 2013 yılından itibaren Türkiye'de "makine, cihaz ve taşıt onarımı ile ilgili motorsuz aletler" mallarında yoğun olarak kullanıldığı, dava konusu markanın başvuru tarihi olan 20.07.2017 tarihinden önce "VİGOR" ibaresi üzerinde sayılan mallarda kullanıma dayalı hak elde etmiş olduğu, davacı şirket tarafından sunulan dokümanlardan "VİGOR” markasının davaya konu markanın başvuru tarihi itibariyle "makine, cihaz ve taşıt onanmı ile ilgili motorsuz aletler" bakımından yoğun kullanımı nedeniyle ilgili sektörde bilinen bir marka olduğu, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları kapsamında "Makine, cihaz ve taşıt onanmı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler; Her türlü malzemeden mamul alet sapları" yönünden benzer bulunduğu, davacının itirazına mesnet olarak gösterdiği 2013/88550 sayılı "VİGOR" ve 2013/88541 sayılı "VIGOR" markalarının kapsamlarının sadece 07, 09, 20 nci sınıftaki mallardan oluştuğunun kabulünün yerinde olmadığı, anılan markalarla ilgili davaların YİDK kararı esnasında da zikredildiği ve bu hususun Kurumca dikkate alınması gerektiği, davacının itirazına mesnet bu markalarının başvurularının kapsamlarında, kesinleşen yargı kararları dikkate alındığında "8 nci sınıftaki, Değerli madenlerden olanlar dahil çatallar, kaşıklar, bıçaklar ve kesme, doğrama, soyma amaçlı elektrikli olmayan kesici mutfak aletleri. Kesici ve dürtücü silahlar. Makine, cihaz ve taşıt onarımı, inşaat, ziraat, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili elle çalışan (elektrikli olmayan ve motorsuz) aletler. Elektrikli- elektriksiz, buharlı ütüler. Her türlü malzemeden mamul alet sapları." mallarının da bulunduğu, davacının itirazına mesnet markasının kapsamında bulunan bu mallar ile davalının başvurusunun kapsamında bulunan aynı/benzer mallar yönündene 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların oluştuğu, bu nedenle davacı tarafın talebi dikkate alınarak YİDK kararının iptaline ve davalı adına kayıtlı 2017/65679 nolu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPMK vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının 8 inci sınıfta tescilli markası bulunmadığını, yapılan mal benzerliği değerlendirmesinin çok geniş bir yorum olduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, ilgili malların tüketicisinin uzman kişiler olduğunu, YİDK kararının verildiği esnada eskiye dayalı kullanıma ilişkin yeterli delil sunulmadığını, yargılama aşamasında YİDK iptali davası için eklenen delillere muvafakatları bulunmadığını, önceye dayalı kullanımı ispatlayamadıklarını, YİDK kararının, karar tarihindeki mevcut durum üzerinden verileceğini, davacının o tarihte 8 inci sınıfta tescili bulunmadığını, idarenin yargılama sürecini bekleme yetki ve sorumluluğu bulunmadığını, buna ilişkin emsal kararlar bulunduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı TPMK'ya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.