Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/8036 · K. 2023/5416

9. Ceza Dairesi         2021/8036 E.  ,  2023/5416 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/11 E., 2015/75 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı suçları işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.01.2019 tarihli ve 14-2015/270517 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi Sanığın organ sokmak suretiyle cinsel saldırı ve bu amaçla konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyizi İntikalin hemen gerçekleştiğine, mağdurenin kendisini savunamayacak derecede akıl hastası ve fiziken karşı koyamayacak durumda bulunduğuna, olay yerinin mağdure bağırsa dahi sesinin duyulmayacağı şekilde olduğuna, sanığın mağdureye cinsel saldırıda bulunduğunun kriminal rapor ile tespit edildiğine, beraat kararını hukuka aykırı olduğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Her ne kadar sanık hakkında katılan mağdureye yönelik olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediğinden bahisle açılan kamu açılmış ise de; olay günü cinsel ilişki sonrasında sanığın cep telefonunu bahçeye attığından polise ve eşine haber veremeyip, akşam 19.00 - 20.00 arasında şikayetçi olduğu yönündeki beyanları, yine katılan mağdurenin soruşturma aşamasında kollukta verdiği ifadesinde sanıktan kurtulmak için komşularının cuma sohbetinde olduklarından dolayı bağıramadığını ifade etmesine karşın Mahkemedeki ifadesinde sanıktan kurtulmak için bağırdığı yönünde beyanda bulunmuş olması, katılan mağdurenin tövbe ettiği için ve cünüp bir şekilde toprağa basamayacağından dolayı olayın cuma namazı saatinde meydana gelmesine rağmen aynı gün saat 19.00 - 20.00 sıralarında şikayet etmeye gittiği yönündeki beyanları ve katılan mağdure hakkında 13.10.2014 tarihli Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen raporda, katılan mağdurenin rızası dışında zorla cinsel ilişkiye mukavemet edecek bir akıl hastalığı bulunmadığı ve söz konusu olayın ruh sağlığına tanı olacak şekilde bir bozulmaya sebep olmadığının belirtilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın müsnet suçları işlediğine dair katılan mağdurenin çelişkili, dosya mündericatı ve hayatın olağan akışına uygun olmayan iddialarından başka, dosyada her türlü şüpheden uzak, yeteri kadar inandırıcı, kesin ve somut delil elde edilmediği anlaşılmakla, müsnet suçlardan sanığın beraatine karar vermek gerektiği kanaatine varılarak hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığını ihlali eylemi için cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe kısmen iştirak edilmemiştir. B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde İlk Derece Mahkemesinde gerçekleştirilen yargılama sırasında Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 13.10.2014 günlü raporda “Kişinin muayenesi sonucunda maruz kaldığı iddia olunan rızası dışında zorla cinsel ilişki fiiline mukavemet edebilecek bir akıl hastalığı bulunmadığı ancak kişinin (IQ :75) sınırında mental kapasiteye sahip olması nedeniyle kolay kandırılabilir olduğu, söz konusu olayın ruh sağlına tanı olacak düzeyde bir bozulmaya sebebiyet vermediği'' tespit edilmesi karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek olay tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, kendisine yönelik gerçekleştirilen eylemlerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, durumunun hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar veya kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Nitelikli Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli ve 2015/11 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.