Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/8061 · K. 2023/9009

9. Ceza Dairesi         2021/8061 E.  ,  2023/9009 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/214 E., 2015/91 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : Beraat (Ayrı ayrı) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/214 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Eksik inceleme yapılarak verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İstanbul Kemerburgaz Ağaçlı Koruma Bakım ve Rehabilitasyon Merkezinde barınan suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada; katılan mağdur ...'in aşamalarda alınan beyanlarının birbirinden tamamen farklı olduğu, katılan mağdurun Mahkemede, daha önceki ifadelerinde hiç bahsetmediği, suça sürüklenen çocukların savunmaları ile tanıkların beyanlarında da adı geçmeyen başka bir kişiden bahsettiği, kendisine karşı yalnızca ... ... isimli bu kişinin cinsel istismarda bulunmak istediğini ancak kendisinin bu kişiye izin vermediğini ifade etmiş olduğu, suça sürüklenen çocuk ... ve mağdur suça sürüklenen çocuk ...'in savunma ve beyanlarının da aşamalarda birbirinden farklılık gösterdiği, katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların hiçbirinin beyan ve savunmalarının bir diğerinin ifadesi ile örtüşmediği, tanık olarak beyanları alınan kurum görevlisi ...'nin de katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların kendisine farklı beyanlarda bulunduklarını aşamalarda alınan beyanlarında ifade etmiş olduğu, olay sırasında katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların kaldıkları bakım ve rehabilitasyon merkezinin öfke kontrol odası olarak tabir edilen bir odasında cezalı olarak kalmakta oldukları, olay sırasında katılan mağdur ve suça sürüklenen çocuklar ile aynı odada bulunan ...'in de tanık olarak dinlendiği ve tanığın aşamalarda alınan beyanları arasında da ciddi çelişkiler bulunduğu, oda içerisinde kamera bulunmadığı, olayı başkaca gören ya da duyan da olmadığı, katılan mağdurun ve suça sürüklenen çocukların birbirinden farklı beyanlarının doğruluğunu ispatlayan ya da ifadelerini destekleyen başkaca hiçbir delilin bulunmadığı, katılan mağdur ... ve mağdur suça sürüklenen çocuk ...'in Adlî Tıp Kurumu Eyüp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenmiş olan raporlarında; iddia edildiği gibi fiili livata eylemine maruz kaldıklarına ilişkin net bir tespitin de mevcut olmadığı, katılan mağdur ve suça sürüklenen çocukların birbiriyle tamamen farklı, tutarsız ve doğruluğu başkaca hiçbir delil ile ispat edilememiş olan beyanlarına itibar edilemeyeceği, suça sürüklenen çocukların müsnet suçu işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuklar hakkında ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/214 Esas, 2015/91 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.12.2023 tarihinde karar verildi.