Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/8202 · K. 2024/4629

9. Ceza Dairesi         2021/8202 E.  ,  2024/4629 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/182 E., 2015/230 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında mağdureler Yağmur Sare ile Çağla Gül'e yönelik çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile katılanlar Selma ile Rukiye'ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci cümlesi ile aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci cümlesi ile katılan ...'ye yönelik aynı Kanun'un 116 ıncı maddesinin birinci cümlesi, katılan ...'ya yönelik aynı Kanun'un 116 ıncı maddesinin birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/182 Esas, 2015/230 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.