Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/8274 · K. 2023/851

2. Ceza Dairesi         2021/8274 E.  ,  2023/851 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2016 tarih ve 2016/848 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2016/127 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. , 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zaruret hali hasıl olduğu için konuta girmek zorunda kaldığına ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın olay tarihinde, gece vakti şikayetçiye ait ikamette şikayetçinin bilgisi olmadan kilitli olmayan kapıdan girdiği, alınan savunmasında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir. 2. Şikayetçinin beyanı dosyada yer almaktadır. 3. Sanığın güncel adli sicil kaydı dosyada bulunmaktadır. IV. GEREKÇE Sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde uzlaştırma hükümleri düzenlenmiş olup, sanığın, şikayetçinin ikametine rızası olmadan gece vakti girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen suçun, uzlaşma kapsamında kaldığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 tarihli ve 2016/127 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.