Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/8423 · K. 2023/6695

9. Ceza Dairesi         2021/8423 E.  ,  2023/6695 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/9 E., 2015/72 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, tanık anlatımlarının mağdurenin ifadelerinin gerçekleri yansıtmadığı yönünde olduğuna, mağdure ifadelerinin tutarsız olduğuna, mağdurenin iftira attığına, mağdurenin önceki beyanlarında sanığın kalçasını ellediğini beyan etmesine rağmen Ağır Ceza Mahkemesinde cinsel organını dokundurdu dediğine, olay olsa mağdurenin anında tepki vermesi gerektiğine, iddia edilen olayın intikalinin 7 gün sonra gerçekleştiğine, mağdurenin sanıkla hiç yalnız kalmadığına, dosyada somut delil bulunmadığına ve diğer hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdurenin 03.05.2013 tarihinde babası ile birlikte halasının evine balık yemeye gittiklerini, evde eniştesi sanık ...'ın ve kuzeninin de bulunduğunu, babası ve kuzeni başka şekilde meşgul iken sanığın kendisine yanaşıp sarılıp öpmeye çalıştığını, sanığa izin vermediğini, mutfağa girdiğinde eliyle kalçasını okşadığını, ayrıca o gün onlarda kalmak istediğini, evde tartışma çıktığını, 10.05.2013 tarihinde de babasına durumu söylediğinde sanıkla babasının arasında tartışma çıktığını, sonrasında yasal müracaatlar yapıldığını, ayrıca bir kaç hafta öncede eniştesinin evlerinde olduğu sırada sarılmak isteyip "Güzelim naber" şeklinde hitap ettiğini söylediğini, Mahkemede ise özetle sanığın arkasından gelip dudağından öpmeye çalıştığını, mutfakta arkasından gelip cinsel organını arkasından değdirdiğini, halasının babasına kendisi hakkında kötü şeyler duyduğunu, kızını da yoldan çıkaracağını söylediğini işittiğini, eniştesinin yaptıklarından dolayı kalmak istemediğini beyan ettiği, sanığın suçlamaları kabul etmediği, eşinin ...’nın kendilerinde kalmasını istemediğini, bu nedenle iftira atmış olabileceğini savunduğu, tanıkların dinlendiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ve başkaca delillerle doğrulanmayan beyanları, sanık savunmasını doğrulayan tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/9 Esas, 2015/72 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ile Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.0223 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Dairemiz Sayın heyetinin Yerel mahkeme kararının bozulmasına yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Olay tarihinde mağdurun babası ve kuzeni başka şekilde meşgul iken sanık ...’ın mağdureye yanaşıp sarılıp öpmeye çalıştığı, mağdurenin sanığa izin vermediği, sanık mağdure mutfağa girdiğinde eliyle mağdurenin kalçasını okşadığı, mağdurenin olay sırasında kimseye bir şey demediği, birkaç hafta önce de eniştesinin evlerinde olduğu sırada sarılmak isteyip mağdura “güzelim naber” şeklinde hitap ettiği, bu olaylar üzerine mağdurun 26 adet hap içerik intihar etmek istediği, annesinin gelmesi üzerine mağdur, annesine eniştesinin yaptıklarını ve onun için intihar ettiğini anlattığı, daha sonra babaya mağdurun annesinin olayı anlattığı, aile içinde bu nedenle kavga çıktığı anlaşılmakla, Dinlenen tanıkların anlatımları, mağdurenin tutarlı ve samimi anlatımlarını doğrular nitelikte bulunması ve mağdurenin sanığa böyle bir suç atması için neden bulunmaması, mağdure beyanlarını pedagog bilirkişinin doğrulaması dikkate alındığında yerel mahkeme kararının yerinde olduğu kanaati ile kararın onanması gerektiği görüşündeyiz.