İçtihatYargıtay2. Ceza Dairesi07.03.2023

Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/8453 · K. 2023/1039

2. Ceza Dairesi 2021/8453 E. , 2023/1039 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2015 tarihli ve 2015/3721 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılan kurumun deposundan farklı tarihlerde çatal bıçak takımları, porselen yemek takımları gibi suça konu malzemeleri çalması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43/1 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2015 tarihli ve 2015/604 Esas, 2016/494 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1,168/2, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.03.2021 tarihli, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın katılan kurumdan çaldığı 316 parça suça konu eşyayı soruşturma evresinde iade ettiği halde, katılan kuruma kısmî ödemeye rızası olup olmadığı sorulmadan sanık hakkında kovuşturma evresindeki giderdiği zarar nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmasına ve oluşan zararın savcılık tarafından tespit edilip bildirilmemesine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Soruşturma evresinde Cumhuriyet savcılığınca sanığın konutunda ve arabasında geceleyin bir defaya mahsus arama yapılması ve elde edilen suça konu eşyalara el konulması talimatı neticesinde suça konu malların bir kısmının sanığın konutunda ve aracında ele geçirildiği nazara alındığında sanık tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir rızaî iadenin bulunmaması sebebiyle ele geçirilen suça konu malların iadesi kapsamında etkin pişmanlık hükümlerinin bu sebepten uygulanmamasında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Soruşturma evresinde Cumhuriyet savcılığınca sanığın konutunda ve arabasında geceleyin bir defaya mahsus arama yapılması ve elde edilen suça konu eşyalara el konulması talimatı neticesinde katılan kuruma soruşturma evresinde iadenin sağlandığı nazara alındığında, sanığın kovuşturma evresinde yaptığı ödemenin kısmî iade olduğu ve katılan kurumdan kısmî iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorulmadan sanığın cezasından TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş ancak aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 3. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/8453 · K. 2023/1039

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR