Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/8531 · K. 2023/941

2. Ceza Dairesi         2021/8531 E.  ,  2023/941 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2015/586 E., 2016/395 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli ve 2015/121073 soruşturma, 2015/41209 Esas, 2015/2579 iddianame numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/586 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmaması ve gerekçelendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, yeterli delilin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasına göre parmak izinin araçta bulunabileceğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesinin gerektiği, mağdurun şikâyetçi olmadığı ve zararın karşılanmasını talep etmediği hususlarının Mahkemece değerlendirilmediği, yargılamanın kapalı yapılması gerekirken açık yapıldığı, uzlaştırma işleminin yapılmadığı, suça sürüklenen çocuğun sorgusu sırasında sosyal çalışma uzmanının bulundurulmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Mahkemece; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde şikâyetçiye ait 34 VL 6060 plaka sayılı aracın camını kırıp kilitli aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldığı iddia olunarak kamu davasının açıldığı, suça sürüklenen çocuğun gözlemlenen fiziksel ve şahsi durumu, sosyal ve ekonomik durumuna dair edinilen kanaat değerlendirildiğinde hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesine gerek görülmediği, olay yeri inceleme tutanağı, ekspertiz raporu, mevcut delil durumu ve tüm dosya kapsamına göre şikâyetçiye ait aracın sol ön kapı camı içinde suça sürüklenen çocuğa ait parmak izinin ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun parmak izinin elde edilmesi hususunda makul ve hayatın olağan akışına uygun bir açıklamada bulunamadığı hususları göz önüne alındığında, suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyen suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabul edilmiştir. 2. Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 07.08.2015 tarihli ve 2015/1552 sayılı ekspertiz raporunda, aracın sol ön kapı iç yüzeyi üzerinden alınan parmak izinin, suça sürüklenen çocuğun sağ el baş parmak izi ile aynı olduğu belirtilmiştir. 3. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında, suçu kabul etmediği, çevresinde bazı hırsız arkadaşlarının olduğunu, onlar araç çalınca kendisinin de bindiğini, bu yüzden parmak izinin çıkmış olabileceğini beyan etmiştir. 4. Kolluk görevlilerince düzenlenen 02.08.2015 tarihli tutanağa göre, şikâyetçiye ait aracın 02.08.2015 günü saat 05.20 sıralarında arka camı kırık, düz kontak yapılmış ve araç içerisinde inşaat demirleri bulunmakta iken, terk edilmiş halde bulunarak emniyet otoparkına çektirildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadığı ve gerekçesinin gösterilmediğine ilişkin temyiz sebebi yönünden; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (YCGK) 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınması veya alınmaması durumunda gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kabul edilmektedir. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, suça sürüklenen çocuğun fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunduğu, Mahkemece, suça sürüklenen çocuğun gözlemlenen fiziksel ve şahsi durumu, sosyal ve ekonomik durumuna dair edinilen kanaat değerlendirilerek hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesine gerek görülmediğine dair karar yerinde gerekçe gösterildiği anlaşıldığından, kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yönünden; Şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan ifadesi, kolluk görevlilerince düzenlenen 02.08.2015 tarihli tutanak ve parmak izine ilişkin ekspertiz raporuna göre, şikâyetçiye ait aracın 01.08.2015 günü saat 23.00 ila aracın terk edilmiş halde bulunduğu 02.08.2015 günü saat 05.20 arasındaki bir zamanda çalındığı, aracın sol ön kapı camı iç yüzeyinden alınan parmak izinin suça sürüklenen çocuğun sağ el baş parmak izi ile aynı olduğunun tespit edildiği, aracın çalınması ile terk edilmiş halde bulunması arasında kısa bir zaman diliminin geçmesi ve suça sürüklenen çocuğun parmak izinin, aracın şoför koltuğu tarafında sol kapı cam yüzeyinin iç kısmında elde edildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece delillerin değerlendirilmesinde hata yapılmadığı, suça sürüklenen çocuğun savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu belirlenmekle, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, diğer temyiz sebepleri yönünden; Suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından duruşmaların açık yapılmasına dair Mahkeme uygulamasının hukuka uygun olduğu, nitelikli hırsızlık suçunun şikayete ve uzlaşmaya tabi olmadığı, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin zararını giderme hususunda herhangi bir talebi ve girişiminin bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun asıl mahkemede müdafi huzurunda savunmasının alındığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Çocuk Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/586 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.