Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/8581 · K. 2023/1219

2. Ceza Dairesi         2021/8581 E.  ,  2023/1219 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/99 E., 2016/519 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2013 tarihli ve 2013/1092 Esas numaralı iddianamesi ile sanıkların olay günü gündüz vakti şikâyetçiye ait ikamete kapı kilit göbeklerini kırmak suretiyle girdikten sonra ikametten para ile kol saatleri çalmak suretiyle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını işlediklerinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2013/99 Esas, 2016/519 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl, 12 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, sanıklar hakkında hak yoksunluklarına ve cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... temyiz dilekçelerinde; atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğini bildirmişlerdir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk derece mahkemesince; tanıkların teşhise dayalı görgüleri ve cd görüntüleri birlikte değerlendirilerek; sanıkların olay günü şikâyetçiye ait evin giriş kapısının alt ve üst kilit göbeklerini kırmak suretiyle içeriye girdikleri ve evin içerisinde bulunan 500,00-TL nakit para, 1.100,00-TL değerinde iki adet Escape marka 250,00-TL değerinde Casio ve 250,00-TL değerinde Essence marka kol saatlerini çaldıkları kabulüyle sanıklar hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir. 2. Şikâyetçi aşamalarda; 23.10.2012 günü saat 09.00 sıralarında ayrıldığı ikametine aynı gün saat 23.30 sıralarında geldiğinde; kapı kilit göbeklerinin kırılmış olduğunu ve ikametinden 4 adet kol saati ile 500,00 TL paranın çalındığını tespit ettiğini, toplam zararının 2.200,00 TL olduğunu beyan ederek şikâyetçi olmuştur. 3. 24.10.2012 tarihli olay yeri inceleme raporunda; şikâyetçiye ait ikametin giriş kapısının alt ve üst kilit göbeklerinin kırılmış olduğu; 24.10.2012 tarihli ekspertiz raporunda; suça konu ikametteki bulgular üzerinde vücut izi tespit edilemediği belirtilmiştir. 4. 06.11.2012 tarihli CD çözüm tutanağına göre; şikâyetçiye ait evin yakınındaki Okut Apartmanının kamera kayıtları incelendiğinde; yargılamaya konu eylemden 1 gün sonra yani 24.10.2012 günü şikâyetçiye ait ikametin karşısında bulunan binada gerçekleşen hırsızlık eylemini 3 şüpheli şahsın gerçekleştirdiği tespit edilmiştir. 5. Tanık ... soruşturma aşamasında; 23.10.2012 günü saat 12.00 sıralarında ikametinin balkonunda oturduğu esnada 3 erkek şahsın peş peşe binaya girdiğini, şahısların hareketlerinden şüphelendiğini, yaklaşık 20 dakika sonra içlerinden birinin binadan çıktığını gördüğünü, sonrasında karşı komşusu şikâyetçi ...'un ikametinden hırsızlık olduğunu öğrendiğini, 24.10.2012 günü karşı sitede meydana gelen hırsızlık olayı ile ilgili görüntüleri izlediğinde ise, olay günü gördüğü 3 erkek şahsın görüntülerdeki kişiler olduğunu tespit ettiğini ve bu konuda tereddütünün bulunmadığını ifade etmiş; 06.11.2012 tarihli görüntü teşhis tutanağı ile de bu beyanı desteklenmiştir. 6. Dosya içerisindeki tutanaklar ile alınan beyanlara göre; 06.11.2012 günü Sarıalan Sitesinde başka bir hırsızlık suçu işlendiği, bu olayla ilgili sanık ...'in yakalandığı, tanıklar ... ve ...'ın konuya ilişkin bilgilerinin bulunduğu, tanıkların 24.10.2012 tarihinde gerçekleşen eyleme dair kamera görüntülerini izlediklerinde; görüntülerindeki şahıslar ile 06.11.2012 günü binada gördükleri şahısların aynı şahıslar olduğunu belirttikleri; 22.11.2012 tarihli fotoğraf teşhis tutanağına göre de; tanık Ayşegül'ün sanık ...'in yanında 06.11.2012 günü gördüğü diğer iki şahsı ... ve ... olarak kesin olarak teşhiş ettiği anlaşılmıştır. 7. Tanık ...'ın sanık ...'i teşhis ettiğine dair canlı teşhis tutanağı dosya içerisindedir. 8. Sanıklar aşamalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir. IV. GEREKÇE Olay ve Olgular başlığı altında 4, 5, 6 ve 7 numaralı paragraflarda ayrıntıları belirtildiği üzere; tanık ...'ın anlatımları, dosya içerisindeki canlı teşhis tutanağı, fotoğraf teşhis ve görüntü teşhis tutanaklarının içerikleri, tanıklar ... ile ...'ın aşamalardaki beyanları ile eylemler arasında tespit edilen bağlantı birarada değerlendirildiğinde; sanıkların eylemlerinin sübuta erdiği belirlenmekle hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış; sanık ... bakımından tekerrüre esas alınan ilâmın karar numarasının 2006/483 yerine 2006/484 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ün yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1. Sanık ...'in adli sicil kaydına göre, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2006 tarihli ve 2005/381 Esas, 2006/248 Karar sayılı ilâmına konu yağma suçundan verilmiş 6 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2011 tarihli ve 2010/1158 Esas, 2011/906 Karar sayılı üç ayrı suçtan mahkûmiyet kararı bulunan ilâmın tamamının tekerrüre esas alınması, 2. Sanık ...'ün adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2009 tarihli ve 2007/731 Esas, 2009/931 Karar sayılı ilamında üç ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, 3. Her bir sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin payları oranında sanıklara yükletilmesi gerekirken, tüm yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2013/99 Esas, 2016/519 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ün temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2006 tarihli ve 2005/381 Esas, 2006/248 Karar sayılı ilâmına konu yağma suçundan verilmiş 6 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2011 tarihli ve 2010/1158 Esas, 2011/906 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine,”; yine hüküm fıkrasından sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2009 tarihli ve 2007/731 Esas, 2009/931 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına"; ayrıca hüküm fıkrasının yargılama giderleriyle ilgili bölümündeki "sanıklardan eşit olarak tahsili” ibaresinin çıkartılıp, onun yerine “her bir sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin payları oranında sanıklardan tahsili” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.