Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/8971 · K. 2023/2884

2. Ceza Dairesi         2021/8971 E.  ,  2023/2884 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2015 tarihli ve 2015/287 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, şikâyetçinin oturduğu ikamete gelerek kapıyı açmasını istediği, şikâyetçi kapıyı aralayınca, "bu ev benim, evden çık" diyerek içeri girmeye çalışması şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 35. ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 35, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi talebinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın, katılanın oturduğu eve giderek evi boşaltmasını evin yeni sahibi olduğunu söylediği, katılanın ise evin kendisine ait olduğunu ve evi boşaltmayacağını belirtmesi üzerine sanığın evin kapısının hemen arkasında bulunan katılanı zorlayarak içeriye girmeye çalıştığı, katılanın ise kapıyı kapatarak sanığın girmesini engellediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanık savunması ve katılan beyanı dosyada bulunmaktadır. IV. GEREKÇE Aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçları işlediği yönünde katılan ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemeyen sanığın, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraati yerine, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afşin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/1005 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.