Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/9040 · K. 2021/18781
4. Ceza Dairesi 2021/9040 E. , 2021/18781 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; A- Sanığa yükletilen mağdur ...’e yönelik kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın cebinden çıkardığı bıçağı sağa sola doğru savurduğu ve bu sırada elinden bıçağı almaya çalışan mağduru yaraladığı olayda, sanığın kastının doğrudan kast olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümleri uygulanmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, B- Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından aldığı mahkumiyet kararlarının temyizinde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında, alışveriş merkezinde çalışan mağdur Abdülhalim Kip’e yönelik hakaret suçundan açılan davanın bulunmadığı ve tanıkların da sanığın hakaretinin mağdur ...’a yönelik olduğunu ifade ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın mağdur Abdülhalim Kip’e yönelik hakaret suçundan dolayı cezalandırılması, 2- Mağdur ...’un şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun’nun 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanunun 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi müştekilerin kendilerine karşı işlenen suç nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmeleri için yukarıda açıklanan koşulları taşımaları gerektiği anlaşıldığından, alışveriş merkezinde güvenlik görevlisi olarak görev yaptığını beyan eden mağdurun, görev belgesi dosyaya getirtilerek kamu görevlisi olup olmadığı hususu tartışılmaksızın eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, 4- Mahkemece kabul edilen oluşa göre, sanık ...'ın birlikte yaşadığı Helin Ok ve arkadaşı ... ile birlikte alkol alarak alışveriş merkezine gittikleri, burada alkolün de etkisiyle sanık ...’ın taşkınlık yaparak alışveriş merkezinde bulunan oyuncak at standındaki çocuklara yönelik atlara bindiği, bu sebeple mağdur ... ile aralarında tartışma başladığı, sanığın olay esnasında cebinden çıkardığı bıçağı sağa sola doğru savurduğu, bu esnada alışveriş merkezinin görevlisi Abdülhalim Kip'i alınan kati hekim raporuna göre BTM ile giderilebilir şekilde yaralaması şeklindeki eyleminin, Abdülhalim Kip’in özel güvenlik görevlisi olup olmadığı araştırılarak TCK'nın 265/1. maddesi kapsamında görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşacağı gözetilmeden vasıflandırmada hataya düşülerek sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, 5- Hakaret suçunun aleni olan alışveriş merkezinde işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması, Kabule göre de; Sanığın cebinden çıkardığı bıçağı sağa sola doğru savurduğu ve bu sırada kavgayı önlemeye çalışan mağdur Abdülhalim Kip’i yaraladığı olayda, sanığın kastının doğrudan kast olmasına rağmen sanık hakkında yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.