Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/9045 · K. 2023/16913

4. Ceza Dairesi         2021/9045 E.  ,  2023/16913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.080,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin; üzerine atılı hakaret suçunu işlemediği, olayın savunmasında belirttiği şekilde geliştiği, hakkında ceza verilmesi halinde ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettiği, bu nedenlerle hakkında verilen hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Şikayetçinin üniversite hastanesinde sağlık teknisyeni olarak görev yaptığı, sanığın da suç tarihinde çocuğuna EKG çektirmek için polikliniğe geldiği, sanığın polikliniğe geldiğinde kendi sırasının geçtiğini fark edince içeride hasta olan tanık ... bulunmasına rağmen içeri girip önce kendisinin işleminin yapılmasını istediği, müştekinin de bunu kabul etmeyip yeniden sıra almasını istemesi üzerine çıkan tartışmada, sanığın şikayetçiye hitaben "Geri zekalı sen ne bok yiyeceksin." diyerek hakaret ettiği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece sanığa atılı eylemin sübut bulduğu kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Tüm dosya kapsamı, şikayetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile tarafsız tanık ...'nın anlatımlarının iddiayla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmesine yönelik Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu belirlendiğinden, hüküm bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.