Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/9350 · K. 2023/3013

2. Ceza Dairesi         2021/9350 E.  ,  2023/3013 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2016 tarihli ve 2015/732291 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, şikâyetçiye ait sokak üzerinde park halinde bulunan motosikleti çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.... 1. Çocuk Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/977 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi, kararı temyiz etme isteğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde şikâyetçinin motorunu kilitsiz şekilde ikametinin önüne park ettiği, suça sürüklenen çocuğun buradan motoru çaldığı, daha sonra polisler tarafından olaydan bir-iki saat sonra yakalandığı tespit edilmiş, suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik hayatın olağan akışına ters savunmalarına itibar edilmeyerek atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Şikâyetçinin dinlenilmesinde, motosikletini 07.12.2015 günü saat 17:30'da sokak üzerine park ettiğini, aynı gün 18:30'da motosikletinin yerinde olmadığını fark ettiğini beyan ettiği, yakalama tutanağına göre, 07.12.2015 günü saat 19:30'da suça sürüklenen çocuğun çalınan motosiklet üzerinde seyir hâlinde iken durdurularak yakalandığı tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Şikâyetçinin dinlenilmesinde, motosikletini 07.12.2015 günü saat 17.30'da sokak üzerine park ettiğini, aynı gün 18.30'da motosikletinin yerinde olmadığını fark ettiğini söylediği, UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin saat 17.17'de başladığı, şikâyetçinin beyanları çerçevesinde hırsızlık eyleminin gece vakti meydana geldiği belirlenmesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur. 2.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümüde açıklanan nedenlerle, ... 1. Çocuk Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/110 Esas, 2016/977 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.