Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/9483 · K. 2023/18457

4. Ceza Dairesi         2021/9483 E.  ,  2023/18457 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizi, suç işlemediğine beraat etmesi gerektiğine vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Şikâyetçi polis memurlarının, sanığın da karıştığı maddi hasarlı trafik kazası ihbarı üzerine olay yerine geldikleri, araç sürücülerinin kim olduğu konusunda şüphe oluşması nedeniyle şikayetçilerin alkol kontrolü yapmak istedikleri, alkol metreyi üflemek istemeyen sanığın, temyiz dışı diğer sanıkla birlikte şikâyetçilere hitaben "Lan bu yaptıklarınızı ...'da ...'ta yapabiliyor musunuz, sizin kadar şeref...lerini görmedim." demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı sanığın şikâyetçi polis memurlarına aynı sözleri sarf etmek suretiyle hakaret ettiklerinin kabul edildiği olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, MOBESE kayıt görüntülerine dair tutanakta şikâyetçilerin araç sürücüsünün kim olduğuna dair olay yerinde bulunan kişilerle konuştukları esnada sanıklardan birinin bağırarak bir şeyler söylediği ve yanındaki şahıslar tarafından olay yerinden uzaklaştırılmaya çalışıldığı esnada tam olarak anlaşılamayan kelimelerle bağırmaya devam ettiğinin belirtilmesi karşısında; şikâyetçi beyanları, olay tutanağı ve görüntü kayıtları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra gerekirse görüntü kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak hakaret içeren sözü söyleyen sanığın kim ya da kimler olduğu hususunda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirleme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve dosya içeriğiyle uygun düşmeyen gerekçeyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.